OΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Πηγές:Youtube,arhontariki.net,OrthodoxosLogos,4Ε.

Από micharhangel @ Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010 3:39 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: προσευχη

φωτογραφία:http://www.236.com

ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΕ ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟ ΚΙΜΠΟΥΤ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ (1) ΜΕ ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟ ΑΡΧΙΡΑΒΙΝΟ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ (2) ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΧΑΡΤΑΚΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ (3) ?ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΗΣ!

ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΜΠΑΡΑΚ ΧΟΥΣΕΙΝ ΟΜΠΑΜΑ.

ΠΟΙΟΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ?ΤΟ ΧΟΥΣΕΙΝ ΤΟ ΕΜΑΘΕ Ο ΠΟΛΥΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΟΡΚΟΜΩΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΜΟΡΦΟΣ!(ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΜΗΝ ΟΡΚΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ).

ΤΟ ΜΠΑΡΑΚ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΡΧΑΣ ΓΝΩΣΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟ ΟΝΟΜΑ,ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΕΧΟΥΝΤ ΜΠΑΡΑΚ(!).ΤΩΡΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΤΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΤΑ ΕΒΡΑΙΚΆ?ΤΟ ΜΠΑΡΑΚ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΡΟΥΧ ΚΑΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΗ ΕΒΡΑΙΟΥΣ!!!ΚΑΤΑ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΑΡΑΒΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ!

ΑΡΑ Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ :"Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΘΑΝΑΤΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΜΗ ΕΒΡΑΙΟΥΣ"

ΤΟ ΟΜΠΑΜΑ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΛΟΥΟ ΤΗΣ ΚΕΝΥΑΣ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΚΥΦΤΟΣ,ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΣ.

ΑΝ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΤΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟΝ,ΜΑΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ EΠΙΣΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:.

Φωτογραφία:http://www.liako.gr

ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΟ ΠΩΣ ΟΙ ΙΛΛΟΥΜΙΝΑΤΙ-ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΠΡΟΩΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΣΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ.ΓΙΑΥΤΟ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ "ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΟΣΜΟ" ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΛΕΜΕ ΟΛΑ!

Από micharhangel @ Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2009 5:17 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: μασονία , νεα εποχη

Το Αμερικανικό Δολάριο και ποιοί κυβερνούν τον κόσμο.-Άριστη εισαγωγή για αρχάριους στις θεωρίες συνομωσίας σχετικά με τους Πεφωτισμένους και τη Νέα Παγκόσμια Τάξη τους.

Από τον Τζόρνταν Μάξουελ ερευνητή μυστικών εταιρείων και αποκρυφισμού.

Από micharhangel @ Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009 2:22 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: νεα εποχη , video

Από micharhangel @ Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010 9:30 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: δογματική , ρωμαιοκαθολικισμόs

Ενωτική Εκκλησία

Η άποψη αυτή δεν ανταποκρίνεται στην αυτοσυνειδησία της κίνησης αποτελεί εξωτερική προπαγάνδα. Ή εικόνα πού παρουσιάζουν τα αυθεντικά της κείμενα, ιδιαίτερα εκείνα πού δεν είναι προσιτά σε μη - μέλη, είναι εντελώς διαφορετική. Ο Μούν ισχυρίζεται πώς οι «αποκαλύψεις» του αποτελούν νέα και απόλυτη αλήθεια, η αυθεντία του είναι θεϊκή:
«Μίλησα με τον Ιησού. παρέπεμψε στις αλήθειες αυτές. Και ο Ιωάννης ο βαπτιστής πιστοποίησε την αλήθεια των λόγων αυτών» (San Myung Μun, Die neue Zukunft, σ. 95).

Ο ίδιος ισχυρισμός επαναλαμβάνεται στο «ευαγγέλιο» του Μούν, στις «θεϊκές Αρχές». Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πώς υπάρχουν πολλές εκδόσεις μ' αυτό τον τίτλο, πού το περιεχόμενό τους διαφέρει ουσιαστικά. Στη δεύτερη έκδοση, πού δεν κυκλοφορεί ελευθέρα, αναφέρεται ότι «η ανθρωπότητα έλαβε τώρα μία τέλεια αποκάλυψη. Αποκαλύφθηκε η λύση του προβλήματος της ζωής και του σύμπαντος. Το μήνυμα πού περιλαμβάνεται σ' αυτό το βιβλίο αποκαλύφθηκε από το Θεό σ' ένα μοναδικό άνδρα, στον κύριο San Myung Μun στη διάρκεια επτά ετών... όταν ήταν δεκαεπτά ετών του εμφανίστηκε ο Χριστός... και του ανήγγειλε πώς έχει εκλέγει για να εκπληρώσει μια ιδιαίτερη αποστολή, στην οποία θα τον βοηθήσει ο Ιησούς». 

Διδασκαλία

Για να κατανοήσουμε τη θέση αυτή πρέπει να αναφερθούμε στη θεολογία και στην ανθρωπολογία του Μούν. Εδώ είναι βασικοί δύο όροι. Η «Αρχή Θεός» και η «αρχή της παλινόρθωσης». Ο Μούν ξεκινάει από την πραγματικότητα του κτιστού κόσμου, με τα ζεύγη αντιθετικών πραγμάτων (άνδρας - γυναίκα, ημέρα - νύχτα κ.ο.κ) και φθάνει στο συμπέρασμα πώς και ο Θεός υπόκειται σ' αυτή την αρχή του αρσενικού (υποκείμενο) και θηλυκού (αντικείμενο). Ό Θεός είναι «το εσωτερικό, το ανδρικό υποκείμενο» και απέναντί του βρίσκεται η δημιουργία του σαν «θηλυκό αντικείμενο» (Studίenfϋhrer, 1971). Μεταξύ των δύο πόλων υπάρχει διαρκής εναλλαγή του «δίδειν και λαμβάνειν». Σ' αυτή την εναλλαγή θεμελιώνεται η αιώνια ύπαρξη. Ο κόσμος ανήκει ουσιαστικά στον Θεό και χωρίς αυτόν ο Θεός δεν θα ήταν τέλειος. Ο Θεός έχει ανάγκη από ένα «απέναντι» και έτσι η δημιουργία είναι αποτέλεσμα ανάγκης.

«Ο Θεός ενώνει στον εαυτό του το αρσενικό και το θηλυκό στοιχείο. Ο Θεός, το Υποκείμενο, δημιούργησε τον άνθρωπο για να έχει ένα αντικείμενο να αναπτύξει σχέσεις αγάπης» (βλ παραπομπή: F.W. Haack, Jesus und/oder San Myung Μun, σ. 7). Ο Μούν υποστηρίζει ακόμη ότι οι πρωτόπλαστοι είχαν προορισμό να αποτελέσουν το «απέναντι» του Θεού. Όμως έπρεπε να περάσουν από το επίπεδο του σχηματισμού και της αύξησης, στο επίπεδο της τελειότητας. Έτσι θα έφθαναν στην τριπλή ευλογία: «Και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός λέγων, αυξάνεστε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γην και κατακυριεύσατε αυτής» (Γεν. α' 28).

Η πρώτη ευλογία («αυξάνεστε») αναφέρεται στην προσωπική τελειοποίηση του άνθρώπου. Με την εκπλήρωση της ευλογίας αυτής ο άνθρωπος θα μπορούσε να γίνει όμοιος με τον Θεό και θα συνεδέετο πάντoτε μαζί του. Ο δεύτερη ευλογία («πληθύνεσθε και πληρώσατε την γην») αναφέρεται στη δημιουργία μιας τέλειας οικογένειας. Η τρίτη ευλογία («και κατακυριεύσατε αυτής») αναφέρεται στην κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη δημιουργία.

Όμως οι τρεις ευλογίες δεν πραγματοποιήθηκαν, επειδή ο Εωσφόρος ήλθε σε διαδικασία του «λαμβάνειν και δίδειν» με την 15χρονη Εύα, έχοντας μαζί της σεξουαλική επαφή. Έτσι έφερε τούς ανθρώπους στο δρόμο του κακού. Αντί να αναπτυχθεί η αληθινή Τριάδα, σχηματίσθηκε ή «σατανική Τριάδα», γιατί ο Εωσφόρος μεταβλήθηκε σε Σατανά.

Ο Θεός κατέστρωσε και πάλι ένα σχέδιο αποκατάστασης με τον Ιησού. Σύμφωνα με το «Set οn Theological affirmations based οn the Diνine Principle», ένα κείμενο με 12 «άρθρα πίστης», πού κατάρτισαν το 1976 σπουδαστές της πρώτης σειράς του «Θεολογικού Σεμιναρίου» της κίνησης (Unification Theological Seminary) και εκδόθηκαν από την «Ενωτική Εκκλησία», «ο Ιησούς ο από Ναζαρέτ ήλθε ως ο Χριστός, ο δεύτερος Αδάμ, ο μονογενής Υιός του Θεού. Έγινε ένα με τον Θεό, με το να κηρύξει το λόγο και τα έργα του Θεού.

Όμως ο λαός τον απέρριψε και τον σταύρωσε και έτσι εμπόδισαν την ίδρυση από αυτόν της βασιλείας του Θεού στη γη. Όμως ο Ιησούς, με το σταυρό και την ανάστασή του, νίκησε το Σατανά και έκανε δυνατή την πνευματική σωτηρία για όσους αναγεννήθηκαν με το Άγιο Πνεύμα. Ή ίδρυση της βασιλείας του Θεού στη γη πραγματοποιείται στη δευτέρα έλευση του Χριστού» (βλ Haack, Jesus Christus, σ. 12).

Σύμφωνα με αυτό το κείμενο, ο Ιησούς δεν ήταν ο Χριστός, αλλά «ήλθε ως ο Χριστός», δεν μπόρεσε να δημιουργήσει την «τέλεια οικογένεια» και να ιδρύσει τον «παράδεισο στη γη», να σώσει δηλαδή καθολικά τον άνθρωπο. Αυτό θα το κάνει ο νέος μεσσίας, ο πραγματικός Χριστός της δευτέρας παρουσίας.

Ο Μούν αναφέρει πώς ο Ιησούς παλινόρθωσε τρεις μαθητές, άλλά δεν κατέστη δυνατό να παλινορθωθεί γι' αυτόν μία Εύα, επειδή οι μαθητές αυτοί δεν έμειναν πιστοί. Αυτό είχε συνέπειες για τον ίδιο τον Χριστό, πού μ' αυτό τον τρόπο ήλθε κι αυτός «κάτω από την κυριαρχία του Σατανά». Ο χώρος «ανάμεσα στον Ιησού και στο Άγιο Πνεύμα καταλήφθηκε από το Σατανά», γι' αυτό και μέσω του Ιησού δεν συντελείται κοινωνία με τον Θεό» (Master Speaks, 29.12.1974, σ. 1027-1028).

Ο Χριστός δεν κατανόησε την αληθινή αποστολή του, να ασκήσει τη λειτουργία του Αδάμ και να παλινορθώσει την Εύα πού έπεσε, δηλαδή να παντρευτεί, δημιουργώντας έτσι το τέλειο ζεύγος, και με τη γέννηση παιδιών την τέλεια οικογένεια σαν αφετηρία τού παραδείσου.

Μετά την αποτυχία τού Χριστού έπρεπε να ακολουθήσει τρίτη προσπάθεια από ένα νέο Αδάμ. Ο χρόνος της προετοιμασίας συμπληρώθηκε το 1920 και ο «δεύτερος μεσσίας», ο «Κύριος της Δευτέρας Παρουσίας», ο Σαν Μυούν Μούν, γεννήθηκε στην Κορέα. Στο πρόσωπο της Han Hak Ja παλινορθώθηκε η Εύα και σχηματίσθηκε το «Ζεύγος των αληθινών γονέων» και με τη γέννηση τού πρώτου παιδιού η «τέλεια οικογένεια», με την εκπλήρωση των τριών ευλογιών ο Θεός μπορεί τώρα να όλο κληρώσει το σχέδιο παλινόρθωσης «στην κίνησή μας είμαι τώρα σε θέση να παλινορθώσω την πνευματική και τη φυσική βάση τού παραδείσου», λέγει ο Μούν (Master Speaks, σ. 1.7.1973).

Κατά την κίνηση, «ο δεύτερος μεσσίας πού εκπληρώνει την πρόνοια τού Θεού και την παλινόρθωση, θα κηρύξει το σχέδιο για την ίδρυση τού νέου κόσμου και θα τον πραγματώσει Η Χρυσή εποχή, την οποία οι άνθρωποι στο παρελθόν μπορούσαν να δουν μόνο στο όνειρο, θα ανατείλει στην εποχή μας πάνω στη γη.

Επειδή αυτός είναι ο κλητός τού Θεού και επειδή τώρα εκπληρώνει τη θεϊκή αποστολή, ο Θεός τον αναγγέλλει με αποκαλύψεις. Για το νέο Κυρίαρχο μαρτυρούν ακόμη ο Ιησούς και με αυξανόμενο τρόπο ο πνευματικός κόσμος. Αν ξεπλήρωσε την αποστολή του και αν ο Θεός δηλώνει ότι είναι ο Κύριος της Νέας Εποχής, οι άνθρωποι πρέπει τότε να τον ακολουθήσουν...

Η Νέα Εποχή έχει ήδη αρχίσει ο Κύριος της Νέας εποχής θα κυριαρχήσει στον ουρανό και στη γη με θεϊκή σοφία, με δύναμη και πατρική αγάπη, και η βασιλεία του θα υπάρχει σε όλους τούς αιώνες» (Young Οοn Kim, ΚεΦ. 12, σελ. 10-11).

«Ή Αποκάλυψη, δηλαδή το τελευταίο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, εκπληρώνεται σ' αυτό τον καιρό. Ό Παλαιός ουρανός και η Παλαιά γη βρίσκονται στην αποσύνθεση. Ένας νέος ουρανός και μία νέα γη δημιουργούνται σήμερα. Ή ιστορία της κυριαρχίας τού Θεού άρχισε... χρειαζόμαστε μία νέα αποκάλυψη, να μας εξηγήσει τον τρόπο και το χρόνο της εκπλήρωσης της μεγάλης υπόσχεσης τού Ιησού και να δείξει το δρόμο στην ανθρωπότητα, να προετοιμασθεί για τις δραστικές αλλαγές τού σύμπαντος.  Αν ανατείλει μια Νέα Εποχή, πρέπει η ανθρωπότητα να έχει ενημερωθεί για τις νέες κατανομές αυτής της εποχής. Οι θεϊκές Αρχές πού περιγράφονται σ' αυτό το βιβλίο είναι τώρα οι πρώτες αποκαλύψεις πού έλαβε αύτή η ομάδα. Το υλικό πού χρησιμοποιήθηκε σ' αυτό τον τόμο βασίζεται σε πλήρη αποκάλυψη τού Θεού» (Young Οοn Kim, σελ. VI-IX).

Ο Μούν λοιπόν είναι ο νέος κυρίαρχος, ο «Κύριος της Νέας Εποχής». Στη «Βιογραφία» του αναφέρεται πώς αναδείχθηκε «απεριόριστος νικητής τού ουρανού και της γης» και ότι αναγνωρίσθηκε από όλο τον πνευματικό κόσμο σαν «νικητής τού σύμπαvτoς και Κύριος της δημιουργίας» (Lebenslauf, σ. 10).

Μένει μόνο να τον αναγνωρίσουν και οι άνθρωποι σ' όλη τη γη! Πράγματι, οι οπαδοί του τον ταυτίζουν με τον ίδιο τον Θεό. Αυτό φαίνεται σε πολλούς λατρευτικούς ύμνους, πού περιλαμβάνονται στο «Υμνολόγιο», το οποίο δεν είναι προσιτό στο κοινό.

Έτσι στον ύμνο «The Lord has come» αναφέρεται:

«Ο οδηγός και Κύριός μας (Leader and Lord) είναι εδώ. Ήλθε στη Βασιλεία τού Θεού, ακτινοβολώντας την ένδοξη αυγή, μέσα στο φως τού Πατέρα, με τη δύναμη του λόγου του, οδηγώντας όλους τούς ανθρώπους στο σκοπό τού Θεού, ωραία χώρα τού Πατέρα, καλωσόρισε τον Κύριο! Ελάτε, ας τραγουδήσουμε κι ας χαρούμε!» (Holy Songs, 9)

Στην πρώτη και όγδοη στροφή τού Song of Victory αναφέρεται: «Ψάλλατε παντοτινά ωσαννά! Ψάλλατε παντοτινά τη δόξα! Γιατί ο Κύριος επανήλθε, ψάλλατε αιώνια ωσαννά!» (Holy Songs, 19). «Εδώ είναι η πόλη τού Θεού, εδώ είναι η μεγάλη πόλη, πού κατοικεί ο Θεός» Holy Songs, 21).

Στα κείμενα της οργάνωσης η λέξι «Πατέρας» αναφέρεται χωρίς διάκριση στον Θεό και στον ίδιο τον Μούν. Για την κίνηση «Ο Δάσκαλος εκπροσωπεί τα πάντα, και ολόκληρη την Ιστορία». «Στον Πατέρα δόθηκε από τον Θεό η αυθεντία εδώ στη γη, να συγχωρεί αμαρτίες», «δεν υπάρχει αμαρτία, πού να μη μπορεί να τη συγχωρήσει ο Πατέρας», «Ο Πατέρας είναι ορατός Θεός» (Father is visibιe god) (Εxcerpt from a 120 day..., Κεφ. 41, σ. 2. σ. 382, σ. 1058).

Ο ίδιος ο Μούν ισχυρίζεται για τον Θεό: «Αυτός Ζει μέσα μου και είμαι η ενσάρκωσή του»! (Master Speaks, σ. 1058).

Η απόλυτη αυθεντία απαιτεί απόλυτη υποταγή, ακόμη και αν πρόκειται να θυσιάσει κανείς και την ίδια την ζωή του: «Θέλω να ακολουθήσω τον Κύριό μου' τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να με εμποδίσει, ούτε ο θάνατος δεν μπορεί να με σταματήσει» (Holy Songs, 29,1).

Στο «άσμα» αριθ. 10 τού γερμανικού υμνολογίου της κίνησης, με τίτλο «Η θυσία μου», στη στροφή 2 και 3 αναφέρεται:

«Ζωντανός στέκομαι μπροστά σου' όμως συνεχίζεις να κλαις γοερά, γιατί πρέπει τώρα να με διατάξεις: Πήγαινε και πέθανε για μένα... Στο θυσιαστήριο πού περιμένεις, θέλω να γονατίσω χωρίς μιλιά. Η ζωή μου πρέπει να γίνει η θυσία' την προσφέρω με πίστη, Πατέρα».

Στην εκπαίδευση «120 ημερών» αναφέρεται ο ακόλουθος διάλογος

«- Με αληθινούς γονείς μπορεί κανείς να παλινορθωθεί. Τι σκέπτεσαι πώς είναι πιο πολύτιμο, η ζωή των γονέων», δηλαδή τού Μούν και της τέταρτης γυναίκας του, «ή η δική σου ζωή;
- Ή ζωή των γονέων!
- Συνεπώς τι έπρεπε κατά την αντίληψή σου να θυσιαστεί πρώτα, η ζωή τού Πατέρα ή η δική μας ζωή;
- Ή δική μου ζωή!
- Είσαι έτοιμος γι' αυτό;
- Ναι!
- Αν ζουν οι γονείς, ακόμη και με κόστος της δικής σου ζωής,, μπορεί να παλινορθωθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα.
Γι' αυτό πρέπει η ζωή των γονέων να είναι πολυτιμότερη από τη ζωή των παιδιών... είσαι έτοιμος γι' αυτό;
- Ναι!
- Πράγματι;
- Ναι!
- Είναι αλήθεια;
-Ναι!» (Ke Sudo, σ. 47).

Στην ίδια εκπαίδευση, τα μέλη δίδουν την ακόλουθη υπόσχεση:

«Πατέρα, μπορώ να προσφέρω τη ζωή μου. Σε περίπτωση κινδύνου, σε παρακαλώ, πάρε πρώτα τη δική μου ζωή. Αν μπορούν να σωθούν μόνο Συ και η Μητέρα και η οικογένεια τού Πατέρα, είμαι έτοιμος να πεθάνω..., Αν είσαι απόλυτα σίγουρος, τότε είσαι ικανός να γίνεις μέλος της Ενωτικής Εκκλησίας» (Ke Sudo, σ. 43-44).

Οι οπαδοί δεν επιτρέπεται να θέτουν κάτω από την προσωπική τους κρίση οποιεσδήποτε εντολές της ηγεσίας. «Ι am your brain», είμαι το μυαλό σας, λέγει ο Μούν (Master Speaks, σ. 1058).

Κριτική

Η διδαχή τού Μούν είναι αντιχριστιανική! Ισχυρίζεται ότι χρειαζόμαστε μία «νέα αλήθεια»:

«Όσο προχωρεί ο καιρός, ο Θεός δίνει γι' αυτό το λόγο νέα αλήθεια, πού προσαρμόζεται στην απαίτηση της ανθρώπινης καρδιάς και τού ανθρώπινου λογικού. Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης ο Θεός οδήγησε τούς ανθρώπους μέσω του μωσαϊκού νόμου. Στην εποχή της Καινής Διαθήκης ο Θεός οδήγησε τούς ανθρώπους μέσω του ευαγγελίου του Ιησού. Στις έσχατες ημέρες (τώρα), αν η καρδιά και το λογικό φθάσουν στο ανώτατο πεδίο, πρέπει ο Θεός να δώσει στον άνθρωπο μια ανώτατη αλήθεια για να τον παρακινήσει περαιτέρω να έλθει σ' αυτόν» (Fragen und Antworten, σ.23).

Εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε ότι ο Χριστός διακήρυξε: «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η Ζωή, ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ει μη δι' εμού» (Ίω. ιδ' 6). Δεν χρειαζόμαστε λοιπόν καμιά «νέα αλήθεια», ούτε άλλο «μεσσία»! Ο Μούν τοποθετώντας τις δοξασίες του πάνω από την Καινή Διαθήκη και υποστηρίζοντας πώς η Καινή Διαθήκη προετοίμασε τη δική του αποκάλυψη, αποδεικνύεται βλάσφημος. Ό Χριστός διακήρυξε «εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ καί επί γης» (Ματθ. κη' 18).

Έτσι ο Μούν, πού παίρνει αυτή τη θέση του Χριστού, μεταβάλλεται σε κάτι περισσότερο από αντι-Xριστό, γιατί ισχυρίζεται πώς βρίσκεται σε επικοινωνία με όλα τα «ανώτατα στρώματα του πνευματικού κόσμου», με τον Ιησού, τον Βούδα, τον Κομφούκιο κ.α.

Για τον Μούν η εποχή του Χριστιανισμού έκλεισε και «από τώρα η χριστιανοσύνη πρέπει να υποταγεί στην Ενωτική Εκκλησία» (Excerpt from a 120 day, σ. 1046). Ή απαίτηση βασίζεται στην άποψη πώς ο Μούν είναι ο μεσσίας. Ή Χριστιανική Εκκλησία' είναι στην πραγματικότητα για τον Μούν τμήμα του σατανικού κόσμου. Όμως προσφέρεται σαν βάση «ιεραποστολής» και γι' αυτό πρέπει να χρησιμοποιηθεί.

Στόχος της κίνησης είναι η «εκ των έσω» διάβρωση της Εκκλησίας και η υποδούλωσή της στο νέο «μεσσία». Γι' αυτό το σκοπό ο Μούν ίδρυσε πολλές οργανώσεις και καλεί τις χριστιανικές Εκκλησίες σε συνεργασία.

Στα διάφορα «ενωτικά» συνέδρια πού οργανώνει με διάφορα ονόματα, καλεί και κληρικούς και καθηγητές Χριστιανικών Θεολογικών σχολών. Ακόμη αποστέλλει οπαδούς του να φοιτήσουν σε ονομαστές θεολογικές σχολές των Χριστιανικών Εκκλησιών (Haack, Jesus Christus und/oder Sun Myung Μun, σ. 2730), για να δράσουν προφανώς αργότερα σαν συνεργάτες των Εκκλησιών αυτών, διατηρώντας τη διπλή τους ιδιότητα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πώς η διδαχή του Μούν είναι αντιχριστιανική. Η περί Θεού διδασκαλία του είναι ασιατικής προέλευσης. Το πρόσωπο του Ιησού, η ενσάρκωση, ο θάνατος, η ανάστασή του, χάνουν για την κίνηση αυτή κάθε σημασία.

Ο σταυρός του Χριστού δεν λογίζεται νίκη, άλλά αποτυχία. Όλα αυτά κινούνται έξω από το χώρο της άγίας Γραφής και της χριστιανικής πίστης.

Ο Χριστός βεβαιώνει: «Εγώ σε εδόξασα επί της γης, το εργον ετελείωσα ο δέδωκάς μοι, ινα ποιήσω» (Ίω. Ιζ' 4). Ο λόγος αυτός δεν ισχύει για την κίνηση του Μούν. Το έργο του Χριστού λοιπόν δεν έμεινε στη μέση, για να περιμένει τον «μεσσία» Μούν να το τελειώσει!

Όμως ο Μούν αποκρύπτει το αληθινό του πρόσωπο και εξαπατά συνειδητά, «για το καλό της ανθρωπότητας»!: «Ένα ψέμα γίνεται αμαρτία, αν κανείς θέτει μ' αυτό έναν άνθρωπο σε πλεονεκτική θέση.. Αλλά αν κανείς θέλει να του προξενήσει καλό μ' ένα ψέμα, αυτό δεν είναι αμαρτία...» (ομιλία 16.3.1972 στη Rowlane - Farm, παραπομπή στο W.F. Haack, Jesus Christus und/oder San Myung Μun. σ. 9).

Προκειμένου να επιβληθεί η ολοκληρωτική ιδεολογία του, ο Μούν αγιάζει ακόμη και τα πιο ανήθικα μέσα:

«Πρέπει να παλινορθώσουμε και τούς γερουσιαστές. Γι' αυτό ο Δάσκαλος (Master) θα κατανείμει σε κάθε γερουσιαστή τρεις νεαρές γυναίκες: Οι γερουσιαστές είναι αρχάγγελοι. Γι' αυτό πρέπει να συντελεστεί η παλινόρθωση μέσω της Εύας. Γι' αυτό χρειαζόμαστε 300 νεαρές γυναίκες. Για να παλινορθώσουμε τούς γερουσιαστές, πρέπει κατ' αρχήν να κάνετε φίλους τούς βοηθούς, μερικούς από τούς γραμματείς το καταλαβαίνετε. Δεν γνωρίζω τι θα γίνει μελλοντικά. Αν γνωρίζετε τις Θεϊκές Αρχές' και μπορείτε να τις μεταδώσετε... Αυτός (ο Master) θα σας δώσει οδηγίες, πως πρέπει αυτό να επιτελεσθεί μελλοντικά.

Γι' αυτό χρειαζόμαστε πολλές νεαρές γυναίκες. Αφού παλινορθώσουμε τούς γερουσιαστές, θα σταλούν οι νεαρές γυναίκες σε άλλη ήπειρο. Κάνοντας αυτό, μπορείτε να σώσετε την Αμερική»! (Master Speaks, σ. 1035).

Γίνεται αντιληπτό, ότι οι οπαδοί οδηγούνται σε απόλυτη εξάρτηση και είναι ικανοί να εκτελέσουν οποιαδήποτε εντολή χωρίς αναστολές. Κάθε πρωί και κάθε βράδυ προσεύχονται: «... Θέλω να ακολουθήσω το υπόδειγμα του πατέρα μας και να επιτεθώ με θάρρος εναντίον του στρατοπέδου του εχθρού έως ότου το συντρίψω πλήρως με τα όπλα με τα οποία ΕΚΕΙΝΟΣ... νίκησε για μένα τον εχθρό Σατανά με τη σπορά του ίδρωτα για τη γη, των δακρύων για τούς ανθρώπους, του αίματος για τον ουρανό... Είμαι υπερήφανος να γίνω παιδί του αληθινού συζυγικού Ζεύγους, υπερήφανος να συνεργώ για την οικοδομή του νέου κόσμου της καρδιάς. Θα αγωνισθώ με κίνδυνο της ζωής μου... Το υπόσχομαι και το ορκίζομαι».

Με αυτά τα δεδομένα πρέπει κλείνοντας, να υπογραμμίσουμε πώς τα συνέδρια των διάφορων οργανώσεων του Μούν, ιδιαίτερα της ICUS, αποτελούν όργανα πού τελικά τίθενται στην υπηρεσία της διάβρωσης της Εκκλησίας από ένα ψευδομεσσία.

Ορθόδοξοι θεολόγοι, πού τυχόν συμμετέχουν (και δυστυχώς υπάρχουν ευτυχώς όμως οχι πολλοί συμφωνα με πληροφορίες του μπλόκ) για οποιονδήποτε λόγο, σε τέτοιες συναντήσεις, συντελούν στη διάβρωση της Εκκλησίας μας και της Χριστιανικής πίστης γενικότερα.

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΙΡΕΣΕΩΝ & ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ

π ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

πηγή:egolpion.com 

Από micharhangel @ Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010 8:36 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: σέκτεs , νεα εποχη

 

Τα Παιδιά του θεού (Μω)

   Άλλα ονόματα της κινήσεως είναι: «Οικογένεια της Αγάπης», «Κλούπ», «Ιεραπόστολοι για Ανθρώπους».Η κίνηση δημιουργήθηκε το 1968/69 στην Καλιφόρνια από τον Daνid Berg, αυτοονομαζόμενο Mωυσή, Δαυίδ, Μω ή και «πατέρα Δαυίδ». Γεννήθηκε το 1919, «πολλοί προφήτες του Θεού προφήτευαν για μένα», γράφει ο ίδιος για τον εαυτό του, «επειδή ήδη από την κοιλιά της μάνας μου ήμουν πλήρης Άγίου Πνεύματος, όπως ο Iωάννης ο πρόδρομος.

Προφητεύτηκε πώς θα κάνω πολλά μεγάλα πράγματα» (ϋberlebeη, σ. 10). Το 1952 έλαβε την «κλήση του Ιεζεκιήλ», το 1962 το «μήνυμα του Ιερεμία», το 1965 την προφητεία για το τέλος tου κόσμου. Όλα αυτά «βεβαιώθηκαν» με οράματα της μητέρας του, πού λογίζεται προφήτης. Όμως το 1968 ή μητέρα του πέθανε και μετά δύο έτη έλαβε ο ίδιος νέα προφητεία για το τέλος του κόσμου.

Ο νέος «προφήτης» απέρριψε την Εκκλησία. Το 1944 νυμφεύθηκε την Jone Muller, την οποία εγκατέλειψε στη δεκαετία του 1970 για το χατίρι νεαράς με το όνομα «Μαρία». Από την πρώτη γυναίκα απέκτησε 4 παιδιά, πού αναφέρονται στα «γράμματα» προς το «Παιδιά του Θεού»: 2 κορίτσια (Λίvτα-Δεβώρα και Faith) και 2 αγόρια, τον Jonathan (Hosea) και τον Paul (Aaron).

Ύστερα από περιοδεία με τα παιδιά του κατά το 1966, έδρασε μεταξύ των Χίππυς στην Καλιφόρνια. Επροφήτευσε ότι η Καλιφόρνια θα βυθιστεί στη θάλασσα και έδωσε εντoλή στους οπαδούς του να εγκαταλείψουν αυτή την περιοχή. Μετέβησαν στο Mόvτρεαλ και οργανώθηκαν σε θρησκευτική κοινότητα (1969), με το όνομα Children οf God.  Ο Berg ονομάσθηκε ύστερα από «προφητεία» Μωυσής.

Ιδρύθηκαν «αποικίες» σε διάφορα μέρη των ΗΠΑ. Αλλά οι γονείς των παιδιών ξεσηκώθηκαν. Σε έκθεση του Γενικού Εισαγγελέα (1974) επισημάνθηκαν βιασμοί, παραπλάνηση και απόλυτη εξάρτηση των θυμάτων. 2.500 οπαδοί εγκατέλειψαν τότε τις ΗΠΑ και έφτασαν στην Ευρώπη. Με το «γράμμα» DO 750 (1978) («Going Underground»), δόθηκε εvτoλή για υπόγεια δράση.

Το 1978 η μεγαλύτερη κόρη Λίvτα εγκατέλειψε την οργάνωση, στην οποία είχε τον τίτλο της «βασίλισσας». «Αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον πατέρα της για προφήτη του Θεού», με το να μη υποκύψει στις πιέσεις του, να έχει μαζί του σεξουαλικές επαφές, αφού ήταν παvτρεμένη πριν από 9 χρόνια.

Ο Berg υποστήριζε πώς «ο προφήτης, δεν δρα στο δικό του όνομα ή με δική του αvτίληψη ή για τη δική του ευχαρίστηση, ήταν πάντoτε κάτω από τον άμεσο φωτισμό του Παvτoδυνάμoυ». Συνεχίζoντας η Λίvτα γράφει «δεν άξιζα να ονομάζομαι πλέον βασίλισσα», γιατί «απέρριψα τη βουλή του Κυρίου».

 Τη θέση της πήρε η μικρότερη αδελφή της Faith, γιατί «ποτέ δεν έδιωξε τον πατέρα μου. Έτσι αποκαλύφθηκε πώς από τον καιρό της πρώτης παιδικής της ηλικίας, αυτή και ο πατέρας μου πραγματοποιούσαν σεξουαλική επαφή. Τον τιμούσε σαν αληθινό προφήτη, εγώ ήμουν αντάρτισσα; εγωίστρια και τον απέρριψα». Αυτή η δημόσια δήλωση της Linda Berg δημοσιεύθηκε από τον Eric Pement σε άρθρο με τίτλο Build οn a Ιie! στο αμερικανικό περιοδικό Cornerstone (Chicago, ΥοΙ 11, αριθ. 63). Η Λίvτα μας πληροφορεί ακόμη πώς ο αδελφός της Paul-Aaron αυτοκτόνησε το 1973 στη Γενεύη.

 

Η κίνηση είναι δομημένη ιεραρχικά: Αποικίες, αποικίες περιοχής, αποικίες περιφερείας... με επικεφαλής ποιμένες, ποιμένες περιοχής, ποιμένες περιφερείας, επισκόπους, αρχιεπισκόπους, υπουργούς, πρωθυπουργούς και πάνω απ' όλους τον «προφήτη και βασιλέα» Μώ (David Berg) (Do - it -yourself- revolution).

Η υδρόγειος διαιρείται σε 6 «Αρχι-υπουργεία», πού ελέγχoνται από τούς συμβούλους του βασιλέα, πού μαζί με τόν διευθυντή του World Services (Ζυρίχη) αποτελούν το «Συμβούλιο του Βασιλέα» (King's Council). Η οργάνωση έχει αναπτύξει ειδικό σύστημα αλληλoπαρακολούθησης σε όλα τα επίπεδα της ιεραρχίας.  Το 1978 καταργήθηκαν οι «επίσκοποι, αρχιεπίσκοποι και υπουργοί» και οι οπαδοί ονομάσθηκαν «οικογένεια της αγάπης», οι «αποικίες» έγιναν «σπίτια» και οι υπεύθυνοι «υπηρέτες» (Ηουse Servants). Στις επί μέρους γλωσσικές περιοχές ιδρύθηκαν Family Service Centers με ένα υπεύθυνο επί εθνικού επιπέδου, πού έχει την αναφορά του απ' ευθείας στον Davίd Berg, ένα είδος «άμεσης δικτατορίας».

Όμως και αυτό το σύστημα διελύθη αργότερα και εδόθη εντολή για υπόγεια δράση, με «κινητά σπίτια» (τροχόσπιτα κα.) και περιοδεύοντες Υπηρέτες (Visiting Servants), Υπηρέτες Επικρατείας (National Area Servants) και Υπηρέτες περιοχής (Ιocaι Area Servants).

Ανήλικα παιδιά οργανώνονται σε «κατακόμβες». Όμως μένουν στα σπίτια τους, συνεχίζουν το σχολείο και υποχρεώνονται να διαθέσουν δέκα ώρες την εβδομάδα για «μαρτυρία» με τα έντυπα τού Μώ. Πρέπει ακόμη να μελετούν καθημερινά ένα έως δύο «γράμματα» τού Μώ και να αποστηθίζουν Γραφικά εδάφια (How to organize a Catacombs Region).

 Διδασκαλία

Πηγή της διδαχής είναι ουσιαστικά τα «γράμματα» του «Μώ». Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες εντύπων, πού δίδονται ανάλογα με το βαθμό «μύησης», τη δραστηριότητα του καθενός και της κάθε ομάδας. Αυτά πού προορίζονται για γενική διανομή στους δρόμους (GP), όσα είναι μόνο για τα μέλη (DFO), αυτά πού μοιράζονται σε μέλη πού είναι περισσότερο από τρεις μήνες στην οργάνωση (DO), εκείνα πού δίδονται μόνο σε υπεύθυνους ή για όσους προορίζονται για υπεύθυνοι (ΙTA), όσα απευθύνονται μόνο σε υπευθύνους (ΙO) και τέλος τα αναθεωρημένα παλαιά γράμματα (RV). Αυτό σημαίνει πώς η διδαχή της οργάνωσης αποκαλύπτεται βαθμιαία και σε συνδυασμό με μια σταδιακή διαδικασία ψυχολογικής εξάρτησης και πλύσης εγκεφάλου.

Το περιεχόμενο των «γραμμάτων του Μώ» αναφέρεται είτε σε εδάφια της αγίας Γραφής, είτε έχει σαν βάση τα παραμύθια του «Μώ», όπως η θαυματουργική λάμπα του Αlandin. Με βάση αυτό το παραμύθι ο «Μώ», έλαβε «θεία αποκάλυψη», σύμφωνα με την οποία θα επιβληθεί σε παγκόσμια κλίμακα η κυριαρχία τού Καντάφι. Από το 1980 τα «γράμματα» αντικατεστάθησαν με τα True - Komix.

Τελευταία (1989) η κίνηση χρησιμοποιεί για την προπαγάνδα της στην Ελλάδα έντυπα χωρίς ιδιαίτερη ένδειξη. Aναφέρoνται κυρίως σε προσωπικές εμπειρίες οπαδών με την «Oικογένεια», όπως αποκαλείται τώρα η οργάνωση (βλ. π.χ. έντυπο: «Αγάπη σε Δράση»).

Ο «Μώ» επετίθετο με σφοδρότητα εναντίoν των ΗΠΑ το 1973 με βάση ειδική «προφητεία», οι ΗΠΑ επρόκειτο να καταστραφούν με τον κομήτη Kohutek. Όμως σύμφωνα με νεώτερη «αποκάλυψη», ο κομήτης είναι τα «Παιδιά τού Θεού», πού κηρύττουν αυτή την καταστροφή. Ή οργάνωση είναι η μόνη «κιβωτός σωτηρίας», όσοι θα μπουν σ' αύτή θα γλιτώσουν από την καταστροφή.

Όμως στο έντυπο «Ο κόκκινος κίνδυνος αποκαλύφθηκε! Προλεγόμενος Koμμoυνισμός!» (χωρίς ένδειξη) η οργάνωση διακηρύττει πώς ο κομμoυνισμός ταυτίζεται με τον 'Αντίχριστο.

Η αυθεντία των εντύπων της κίνησης θεωρείται απόλυτη, γιατί λογίζονται «λόγος Θεού». Και όποιος αμφισβητήσει αυτή τη διδαχή, λογίζεται αντάρτης εναντίον τού Θεού και εκδιώκεται. αν κυκλοφορήσει τις απόψεις του σε έντυπα, αυτά πρέπει αμέσως να καταστρέφονται, όποιος τα διαβάζει κινδυνεύει να αποκοπεί (DFO 4.10.1975). Έτσι οι οπαδοί οδηγούνται σε εξάρτηση, σε τέλεια απάρνηση της μέχρι τώρα πίστης τους, και σε απόλυτη υποταγή στην ομάδα.

 

Οι διάφορες χριστιανικές εκκλησίες λογίζονται «τάφοι γεμάτοι ανθρώπινα οστά». Όσοι είναι σ' αυτές είναι «στενοκέφαλοι», βρίσκονται στο «σκοτάδι» και εκπέμπουν «Φοβερή βρώμα θρησκευτικής αποσύνθεσης».

Όμως για να είναι κανείς έτοιμος να αποδεχθεί όλα αυτά πρέπει να γίνει «μωρό»: «Πρέπει να γίνεις μωρό, πρέπει να γίνεις μωρό, για να πας στον ουρανό», ψάλλουν οι οπαδοί και πιστεύουν πώς «είναι βασικότερο να υπακούσεις στους πνευματικούς σου γονείς, τούς πρεσβυτέρους και οδηγούς και να τούς ακολουθήσεις, παρά τούς φυσικούς σου γονείς, πρεσβυτέρους και οδηγούς» (Revolution, σ. 46).

«Υποτάξου στους γονείς (εν Κυρίω) ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ! (Έφεσ. στ' 1 και Koλ. γ' 20). Αν έχουν άδικο, πρέπει ο Θεός να αμείψει την πίστη σου με βάση το Έβρ. ιγ' 17. Είναι ασφαλέστερο για σένα να ακολουθείς ένα από τούς οδηγούς πού έκανε ένα λάθος, παρά να εμπιστεύεσαι στη δική σου σοφία (στόν εαυτό σου), πράγμα πού επιφέρει κατάρα (Ιερεμ. Ιζ' 5) (Revolution, σ. 48).

Κάθε οπαδός οφείλει να εισπράξει καθημερινά ένα ορισμένο χρηματικό ποσό, μoιράζovτας τα «γράμματα» του «Μω», διαθέτοντας σ' αυτό το έργο 3-5 ώρες καθημερινά, όμως «χωρίς περιορισμούς προς τα πάνω! «Αλληλούια». Στο ίδιο έντυπo γίνεται λόγος για «αμοιβές», όταν κάποιος ξεπεράσει κατά 10% το «όριο», και για «διακοπές», «μπορείτε να σταματήσετε αν φθάσετε νωρίς το όριο!» (Brief 241). Κατά τη μαρτυρία πρώην οπαδών, το όριο στη Γερμανία ήταν 30 μάρκα κάθε ημέρα. Τα μέλη οφείλουν να καταγράφουν καθημερινά τη δράση τους και πόσο χρόνο κατανάλωσαν στον «αγρό».

Ο «Μω» εκπαιδεύει νεαρά κορίτσια πως να ασκούν την πορνεία χάρη της οργάνωσης (Flirty Fishing). Το 1981 αυτή η «ιεραποστολική μέθοδος» συμπληρώθηκε με το ES (Escort Service), δηλαδή με «πρακτορεία μεσαζόvτων» για πελάτες του Flirty Fishing. Τα «μωρά», δηλαδή οι νέοι «μαθητές», οφείλουν να προσφέρουν στην οργάνωση όλα τα υπάρχovτά τους.

Κριτική

Η κίνηση είναι εντελώς ασυμβίβαστη με την Χριστιανική πίστη και τη Χριστιανική Ζωή. Οι οπαδοί αποκόπτονται τελείως από το περιβάλλον τους, αλλάζουν όνομα και καταλήγουν σε απόλυτη εξάρτηση. Η κίνηση αυτή αποτελεί απειλή για την προσωπικότητα των νεαρών θυμάτων και αποδεικνύεται ότι καπηλεύεται αδίστακτα το όνομα του Θεού για ιδιοτελείς σκοπούς.

 

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΙΡΕΣΕΩΝ & ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ

π ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

πηγή:http://www.egolpion.com

Από micharhangel @ Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010 6:49 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: σέκτεs , νεα εποχη

Δεν μπορεί να υπάρξει Σαρακοστή χωρίς νηστεία. Όμως φαίνεται ότι πολλοί άνθρωποι σήμερα ή δεν παίρνουν τη νηστεία στα σοβαρά ή, αν την παίρνουν, παρεξηγούν τον πραγματικό πνευματικό σκοπό της. Για μερικούς νηστεία σημαίνει ένα συμβολικό «σταμάτημα» σε κάτι, για μερικούς άλλους νηστεία είναι μια προσεκτική τήρηση των νηστευτικών κανόνων.

Πηγή:enoriaka.gr

Για μερικούς νηστεία σημαίνει ένα συμβολικό «σταμάτημα» σε κάτι, για μερικούς άλλους νηστεία είναι μια προσεκτική τήρηση των νηστευτικών κανόνων.Αλλά και στις δυο περιπτώσεις σπάνια η νηστεία συνδέεται με την όλη προσπάθεια της Μεγάλης Σαρακοστής. Θα πρέπει πρώτα πρώτα να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τη διδασκαλία της Εκκλησίας για τη νηστεία και ύστερα να ρωτήσουμε τον εαυτό μας: Πώς μπορούμε εμείς να εφαρμόσουμε αυτή τη διδασκαλία στη ζωή μας;

Η νηστεία ή η αποχή από τις τροφές δεν είναι αποκλειστικά μια χριστιανική συνήθεια. Υπήρχε και υπάρχει ακόμα και σε άλλες θρησκείες ή και πέρα από τις θρησκείες, όπως λόγου χάρη, σε μερικές ειδικές θεραπείες κλπ. Σήμερα οι άνθρωποι νηστεύουν (απέχουν από το φαγητό) για πάρα πολλές αιτίες ακόμα και για πολιτικούς, μερικές φορές λόγους. Είναι πολύ βασικό λοιπόν να ξεχωρίσουμε το μοναδικό περιεχόμενο στη χριστιανική νηστεία. Αυτό μιας αποκαλύπτεται πρώτα απ'; όλα στην αλληλοεξάρτηση που υπάρχει ανάμεσα σε δυο γεγονότα που βρίσκονται στην Αγία Γραφή: το ένα στην αρχή της Παλαιάς Διαθήκης. Το πρώτο γεγονός είναι το «σταμάτημα της νηστείας» από τον Αδάμ στον Παράδεισο. Έφαγε, ο Αδάμ, από τον απαγορευμένο καρπό.

Έτσι μάς παρουσιάζεται η πρώτη αμαρτία του ανθρώπου. Ο Χριστός, ο Νέος Αδάμ - και αυτό είναι το δεύτερο γεγονός - αρχίζει με νηστεία. Ο Αδάμ πειράσθηκε και υπόκυψε στον πειρασμό. Ο Χριστός πειράσθηκε και νίκησε τον πειρασμό. Η συνέπεια της αποτυχίας του Αδάμ είναι η έξωσή του από τον Παράδεισο και ο θάνατος. Ο καρπός της νίκης του Χριστού είναι η συντριβή του θανάτου και η δική μας επιστροφή στον Παράδεισο.[...]

Ο Χριστός είναι ο Νέος Αδάμ. Έρχεται να επανορθώσει την καταστροφή που επέβαλε στη ζωή ο Αδάμ, να αποκαταστήσει τον άνθρωπο στην αληθινή ζωή. Και ο Χριστός επίσης αρχίζει με νηστεία: «νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα, ύστερον επείνασε» (Ματθ.4,2). Η πείνα είναι η κατάσταση εκείνη κατά την οποία αναγνωρίζουμε την εξάρτησή μας από κάτι άλλο - τη στιγμή που νιώθουμε κατεπείγουσα και απαραίτητη ανάγκη για τροφή καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουμε τη ζωή μέσα μας.

Είναι αυτό το όριο πέρα από το οποίο ή πεθαίνω από ασιτία ή αφού ικανοποιήσω το σώμα μου έχω ξανά το αίσθημα της ζωής μέσα μου. Αυτή ακριβώς, με άλλα λόγια, είναι η στιγμή που αντιμετωπίζουμε την τελική ερώτηση: Από τι λοιπόν εξαρτάται η ζωή μου; Και εφ'; όσον η ερώτηση δεν είναι απλά μια ακαδημαϊκή ερώτηση, αλλά τη νιώθω μ'; ολόκληρο το σώμα μου, είναι επίσης και στιγμή πειρασμού. Ο Διάβολος ήρθε στον Αδάμ μέσα στον Παράδεισο, ήρθε επίσης και στο Χριστό μέσα στην έρημο. Πλησίασε δηλαδή δυο πεινασμένους ανθρώπους και τους είπε: Χορτάστε την πείνα σας, γιατί αυτή είναι η απόδειξη ότι εξαρτάστε ολοκληρωτικά από την τροφή, ότι η ζωή σας βρίσκεται στην τροφή.

Και ο μεν Αδάμ πίστεψε και έφαγε, ο Χριστός όμως αρνήθηκε τον πειρασμό και είπε: ο άνθρωπος «ουκ επ'; άρτω μόνω ζήσεται». Αρνήθηκε να δεχτεί αυτό το ψέμα που ο διάβολος επιβάλλει στον κόσμο, το κάνει δε ολοφάνερη αλήθεια χωρίς καμιά επιπλέον συζήτηση, το κάνει θεμέλιο για όλες τις απόψεις μας, τις επιστήμες, την ιατρική, πιθανόν και για τη θρησκεία. Κάνοντας αυτό ο Χριστός αποκατέστησε τη σχέση ανάμεσα στην τροφή, τη ζωή και το Θεό, σχέση την οποία είχε σπάσει ο Αδάμ και που εμείς εξακολουθούμε να τη σπάζουμε κάθε μέρα.

Τι είναι, λοιπόν, νηστεία για μάς τους χριστιανούς;

Είναι η είσοδός μας και η συμμετοχή μας σε κείνη την εμπειρία του Χριστού με την οποία μάς ελευθερώνει από την ολοκληρωτική εξάρτηση από την τροφή, την ύλη και τον κόσμο. Με κανένα τρόπο η δική μας ελευθερία δεν είναι πλήρης. Με το να ζούμε ακόμα στο μεταπτωτικό κόσμο, στον κόσμο του παλιού Αδάμ, με το να είμαστε μέρος του, εξακολουθούμε να εξαρτόμαστε από την τροφή. Αλλά όπως ακριβώς ο θάνατός μας - από τον οποίο είναι ανάγκη οπωσδήποτε να περάσουμε - έγινε χάρη στο θάνατο του Χριστού μια διάβαση προς τη ζωή, έτσι και η τροφή που τρώμε και η ζωή που μας δίνει μπορεί να γίνει ζωή «εν τω Θεώ» και για το Θεό.

Αλλά ακόμα και ο «επιούσιος άρτος» που παίρνουμε από το Θεό μπορεί να είναι σ'; αυτή τη ζωή μας και σ'; αυτόν τον κόσμο, εκείνο που μάς δίνει δύναμη, να είναι η επικοινωνία μας με το Θεό μάλλον παρά εκείνο που μάς χωρίζει απ'; Αυτόν. Παρ'; όλα αυτά όμως μόνο η νηστεία είναι εκείνη που μπορεί να πραγματοποιήσει μια τέτοια μεταστροφή, μπορεί να μάς δώσει την υπαρξιακή βεβαίωση ότι η εξάρτησή μας από την τροφή και την ύλη δεν είναι ολοκληρωτική και τέλεια ότι ενωμένη με την προσευχή, τη χάρη και τη λατρεία μπορεί να γίνει πνευματική.

Όλα αυτά σημαίνουν, αν το νιώσουμε βαθιά, ότι η νηστεία είναι το μόνο μέσο με το οποίο ο άνθρωπος επανορθώνει την αληθινή πνευματική του φύση. Δεν είναι μια θεωρητική αλλά μια αληθινά πρακτική πρόκληση για τον «πατέρα του ψεύδους» που καταφέρνει να μάς πείσει ότι εξαρτιόμαστε μόνο από το ψωμί και να οικοδομήσει όλη την ανθρώπινη γνώση, την επιστήμη και όλη την ύπαρξη πάνω σ'; αυτό το ψέμα. Η νηστεία είναι ένα ξεσκέπασμα αυτής της απάτης και ταυτόχρονα μια απόδειξη ότι υπάρχει αυτό το ψέμα.

Έχει ύψιστη σημασία το ότι ο Χριστός, ενώ νήστευε συνάντησε το Σατανά και το ότι αργότερα είπε ότι ο Σατανάς δεν αντιμετωπίζεται «ει μη εν νηστεία και προσευχή». Η νηστεία είναι ο πραγματικός αγώνας κατά του Διαβόλου γιατί είναι η πρόκληση στο νόμο που τον κάνει «άρχοντα του κόσμου τούτου».

Και όμως αν κάποιος πεινασμένος ανακαλύψει ότι μπορεί πραγματικά να γίνει ανεξάρτητος απ'; αυτή την πείνα, ότι δεν θα καταστραφεί απ'; αυτή αλλά ακριβώς το αντίθετο ότι μπορεί να τη μετατρέψει σε πηγή πνευματικής δύναμης και νίκης, τότε τίποτε δεν απομένει απ'; αυτό το μεγάλο ψέμα στο οποίο ζούσαμε μετά από τον Αδάμ.

Πόσο άραγε ξεφύγαμε από την συνηθισμένη αντίληψη της νηστείας -ότι νηστεία δεν είναι παρά η αλλαγή φαγητών, ή το τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται -, απ'; όλη την επιφανειακή υποκρισία; Τελικά νηστεύω σημαίνει μόνο ένα πράγμα: πεινάω. Να φτάνω δηλαδή στα όρια εκείνης της ανθρώπινης κατάστασης οπότε φαίνεται καθαρά η εξάρτηση από την τροφή και, καθώς είμαι πεινασμένος ν'; ανακαλύπτω ότι αυτή η πείνα είναι πρώτα απ'; όλα μια πνευματική κατάσταση και που αυτή, στην πραγματικότητα, είναι πείνα για το Θεό.

Στη ζωή της πρώτης Εκκλησίας, νηστεία πάντοτε σημαίνει τέλεια αποχή από την τροφή, κατάσταση πείνας, ώθηση του σώματος στα άκρα. Εδώ -όμως ανακαλύπτουμε ακόμα ότι η νηστεία σαν μια σωματική προσπάθεια δεν έχει κανένα νόημα χωρίς το πνευματικό συμπλήρωμά της «...εν νηστεία και προσευχή». Αυτό σημαίνει ότι χωρίς την αντίστοιχη πνευματική προσπάθεια, χωρίς να τρεφόμαστε με τη Θεία Πραγματικότητα, χωρίς ν'; ανακαλύψουμε την ολοκληρωτική μας εξάρτηση από το Θεό και μόνο απ'; Αυτόν, η σωματική νηστεία θα καταντήσει μια πραγματική αυτοκτονία. Αν ο ίδιος ο Χριστός πειράστηκε ενώ νήστευε, εμείς δεν έχουμε την παραμικρή πιθανότητα ν'; αποφύγουμε έναν τέτοιο πειρασμό.

Η σωματική νηστεία είναι απαραίτητη μεν αλλά χάνει κάθε νόημα και γίνεται αληθινά επικίνδυνη αν ξεκοπεί από την πνευματική προσπάθεια - από την προσευχή και την αυτοσυγκέντρωση. Η νηστεία είναι μια τέχνη που την κατέχουν απόλυτα οι άγιοι. Θα ήταν αλαζονικό και επικίνδυνο για μάς αν δοκιμάζαμε αυτή την τέχνη χωρίς διάκριση και προσοχή. Η λατρεία της Μεγάλης Σαρακοστής μάς υπενθυμίζει συνέχεια τις δυσκολίες, τα εμπόδια και τους πειρασμούς που περιμένουν όσους νομίζουν ότι μπορούν να στηριχτούν στη δύναμη της θέλησής τους και όχι στο Θεό.

Για το λόγο αυτό εκείνο που πρώτα απ'; όλα χρειαζόμαστε είναι μια πνευματική προετοιμασία για την προσπάθεια της νηστείας. Και αυτή είναι να ζητήσουμε από το Θεό βοήθεια επίσης να κάνουμε τη νηστεία μας θεο- κεντρική. Να νηστεύουμε εν ονόματι του Θεού. Πρέπει να ξανανιώσουμε ότι το σώμα μας είναι ναός της Παρουσίας του. Είναι ανάγκη να ξαναβρούμε ένα θρησκευτικό σεβασμό για το σώμα, την τροφή, για το σωστό ρυθμό της ζωής. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν πριν αρχίσει η νηστεία, ώστε όταν αρχίσουμε να νηστεύουμε να είμαστε εφοδιασμένοι με πνευματικό οπλισμό, με το όραμα και το πνεύμα της μάχης και της νίκης.

Κατόπιν έρχεται η ίδια η νηστεία. Σύμφωνα με όσα είπαμε παραπάνω η νηστεία μπορεί να πραγματοποιηθεί σε δύο επίπεδα:

Πρώτα σαν ασκητική νηστεία και δεύτερον σαν γενική νηστεία.

Η ασκητική νηστεία

περιλαμβάνει μια δραστική μείωση της τροφής έτσι ώστε η συνεχής κατάσταση πείνας να μπορεί να βιωθεί σαν υπενθύμιση του Θεού και σαν διαρκής προσπάθεια συγκέντρωσης του νου μας στο Θεό.

Όποιος το έχει δοκιμάσει αυτό -έστω και για λίγο- ξέρει ότι η ασκητική νηστεία αντί να μάς αδυνατίζει, μάς ξαλαφρώνει, μάς ευκολύνει στην αυτοσυγκέντρωση, μάς κάνει νηφάλιους, χαρούμενους και καθαρούς. Αυτός που νηστεύει έτσι, παίρνει την τροφή σαν αληθινό δώρο του Θεού. Είναι συνέχεια στραμμένος προς τον εσωτερικό κόσμο ο οποίος, ανεξήγητα, γίνεται ένα είδος τροφής.[...]

Η γενική νηστεία

Είναι ανάγκη αυτή να περιορίζεται σε διάρκεια και να συνδυάζεται με τη Θεία Ευχαριστία. Με τις παρούσες συνθήκες ζωής η καλύτερη μορφή αυτής της νηστείας είναι η μέρα πριν από τη βραδινή Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων.

Είτε νηστεύουμε αυτή τη μέρα από νωρίς το πρωί είτε αργότερα, το βασικό σημείο είναι να ζούμε όλη τη μέρα σαν μια μέρα προσδοκίας, ελπίδας, μια μέρα πείνας για τον ίδιο το Θεό. Δηλαδή να αυτοσυγκεντρωθούμε και να σκεφτούμε αυτό που πρόκειται να έρθει, το δώρο που θα πάρουμε και που για χάρη του απαρνούμαστε όλα τ'; άλλα δώρα.

Ύστερα απ'; όσα είπαμε, πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι όσο περιορισμένη και αν είναι η νηστεία μας - εφ'; όσον είναι αληθινή νηστεία - θα μας οδηγήσει στον πειρασμό, στην αδυναμία, στην αμφιβολία και στον ερεθισμό. Μ'; άλλα λόγια δηλαδή θα είναι μια πραγματική μάχη και πιθανόν ν'; αποτύχουμε πολλές φορές. Αλλά αν ανακαλύψουμε ότι η χριστιανική ζωή είναι μάχη και προσπάθεια, τότε βρήκαμε το βασικό στοιχείο της νηστείας. Μια πίστη που δεν έχει ξεπεράσει τις αμφιβολίες και τον πειρασμό σπάνια μπορεί να θεωρηθεί αληθινή πίστη.

Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμιά πρόοδος στη χριστιανική ζωή χωρίς την πικρή εμπειρία της αποτυχίας. Πάρα πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να νηστεύουν με ενθουσιασμό και σταματούν μετά την πρώτη αποτυχία. Θα μπορούσα να πω ότι ακριβώς σ'; αυτή την πρώτη αποτυχία έρχεται η πραγματική δοκιμή. Αν μετά την αποτυχία και την συνθηκολόγηση με τις ορέξεις μας και τα πάθη μας ξαναγυρίσουμε όλα απ'; την αρχή και δεν υποχωρήσουμε όσες φορές κι αν αποτύχουμε, αργά ή γρήγορα η νηστεία μας θα φέρει τους πνευματικούς καρπούς της. Ανάμεσα στην αγιότητα και τον απαγοητευτικό κυνισμό βρίσκεται η μεγάλη και θεϊκή αρετή της υπομονής - υπομονή πρώτα απ'; όλα για τον εαυτό μας. Δεν υπάρχει σύντομος δρόμος για την αγιότητα, για κάθε σκαλοπάτι πρέπει να πληρώσουμε ολόκληρο το αντίτιμο. Έτσι, το καλύτερο και ασφαλέστερο είναι ν'; αρχίσουμε με το ελάχιστο - ακριβώς λίγο πάνω από τις φυσικές μας δυνατότητες- και ν'; αυξήσουμε τις προσπάθειές μας λίγο λίγο, παρά να επιχειρήσουμε πηδήματα σε μεγάλα ύψη στην αρχή και να σπάσουμε μερικά κόκκαλα πέφτοντας στη γη!

Σαν συμπέρασμα: από μια συμβατική και τυπική νηστεία - δηλαδή νηστεία από υποχρέωση και συνήθεια - πρέπει να γυρίσουμε στην πραγματική νηστεία. Ας είναι περιορισμένη και ταπεινή αλλά να είναι συνεχής και αποφασιστική. Ας αντιμετωπίσουμε έντιμα τις πνευματικές και φυσικές μας δυνατότητες και ας ενεργήσουμε ανάλογα, ας θυμόμαστε πάντως ότι δεν μπορούμε να νηστέψουμε χωρίς να προκαλέσουμε αυτές τις δυνατότητες, χωρίς να ενεργοποιήσουμε στη ζωή μας τα θεϊκά λόγια «τα αδύνατα παρ'; ανθρώποις δυνατά εστί παρά τω Θεώ».

Από το Βιβλίο
«Μεγάλη Σαρακοστή»
Αλέξανδρου Σμέμαν
Εκδ. Ακρίτας

Από micharhangel @ Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010 4:10 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ορθόδοξες απαντήσειs , σαρακοστή

«Νομίζω ότι ο Ιησούς ήταν ένας συμπονετικός γκέι, ένας πανέξυπνος ομοφυλόφιλος που κατανοούσε τα προβλήματα των ανθρώπων.

 Έλτον Τζον-απόσπασμα απο συνέντευξή του στο αμερικανικό περιοδικό «Ρarade»

Κάποιοι άνθρωποι τελικά θα έπρεπε καλύτερα να ασχολούνται με αυτά που ξέρουν καλά,την μουσική δηλαδή όπως ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης και να μην θεολογούν λέγοντας ότι τους έρθει στο κεφάλι,αν και φυσικά τίποτε δεν είναι τυχαίο,αφού τα γνωστά αντιχριστιανικά κέντρα κάθε χρόνο πλέον την περίοδο της Μ. Σαρακοστής, συστηματικά,είτε με κάποιες δηλώσεις είτε με ταινίες είτε με "ανακαλύψεις-αποκαλύψεις" δείχνουν το μένος τους κατά της μόνης αληθινής πίστης στον πλανήτη.

Έτσι την μιά χρονιά μας παρουσιάζουν εναν Ιησού παντρεμένο με παιδιά,την άλλη μας τον παρουσιάζουν γκέι..κλπ!Τελικά ουτε αυτοί δεν εχουν κατασταλάξει σε μια κοινή γραμμή,παρα μόνο στο πετάξτε λάσπη.

Όσο όμως βλάσφημοι και να γίνουν απλώς αποκαλύπτουν την απύθμενη κακία τους και φυσικά δείχνουν οτι αποτελούν γνήσια τέκνα του διαβόλου πατέρα τους αφού αυτός είναι ο γεννήτωρ της απάτης και της διαβολής.

Εμείς απλώς εκφράζουμε την απορία μας πως τέτοιοι άνθρωποι φέρουν τον τίτλο του "Σέρ",αν και μάλλον εδώ ισχύει το "ο όμοιος τα όμοια..."και κλείνοντας το σχόλιο μας,θα απαντούσαμε στον "σερ" με την κατακλείδα της απάντησης του Μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως κ. Νικολάου μέσα απο την Αγία Γραφή που μάλλον ο συγκεκριμένος άνθρωπος την γνωρίζει μόνο εξ όψεως:

«ουκ οίδατε ότι άδικοι βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι; μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται. (Α. Κορινθ. 6, 9-10).

Καλή Σαρακοστή!

Από micharhangel @ Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010 2:57 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: σαρακοστή , ομοφυλοφιλια