« ΖΩΔΙΑ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ:ΕΧΟΥΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ; | Εθισμός στα ναρκωτικά,και νέοι μέθοδοι θεραπείας! »


ΟΙ«ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ» ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ!

«ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ»

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ-ΜΑΓΟΥ

μοναχού Αρσενίου Βλιαγκόφτη, Δρ Θεολογίας. Πτυχιουχου. Φιλολογίας..



      Τις λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες μπορεί να προσεγγίσει κάποιος από την επιστημονική-ιατρική πλευρά, αλλά και από την πνευματική πλευρά, την πλευρά δηλαδή της κοσμοθεωριακής των θεμελιώσεως, και των πνευματικών επιπτώσεων που ενδεχομένως έχει η ενασχόληση με αυτές. Την ιατρική πλευρά, είναι άλλοι αρμοδιότεροι να την πραγματευτούν. Εμείς θα ασχοληθούμε εδώ όσο μας το επιτρέπει ο χώρος με την πνευματική πλευρά. Θα πρέπει πάντως να πούμε εξ αρχής ότι και από επιστημονικής-ιατρικής πλευράς οι εναλλακτικές θεραπείες δεν γίνονται αποδεκτές.

__________
Η ορολογία
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν «αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις». Δηλαδή, η εξέταση της ετυμολογίας και η εμβάθυνση στο νόημα των λέξεων, είναι τaltο πρώτο βήμα για να αποκτήσει κανείς επιστημονική σοφία. Η ορολογία που θα χρησιμοποιήσουμε, υποδηλώνει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το θέμα μας. Από την άποψη αυτή, ακολουθώντας και εμείς τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών, επιλέγουμε ως ορθότερο τον όρο Ανορθόδοξες Θεραπευτικές Μέθοδοι (ΑΝ. ΘΕ. Μ.) και όχι τους όρους Εναλλακτικές ή Συμπληρωματικές Θεραπείες, που δέχονται αυτοί που τις ασκούν και τούτο διότι οι όροι Εναλλακτικές ή Συμπληρωματικές Θεραπείες, ήδη νομιμοποιούν αυτές τις μεθόδους. Θα μπορούσε επίσης, εκτός από τον όρο Ανορθόδοξες Θεραπευτικές Μέθοδοι, που χρησιμοποιεί ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, να χρησιμοποιηθεί ο όρος -εμείς τον προτιμούμε- Ιατρική της «Νέας Εποχής». Με τον όρο αυτόν νοούμε ένα πλήθος μεθόδων, οι πιο γνωστές από τις οποίες είναι η Ομοιοπαθητική, ο Βελονισμός, η Ιριδολογία, η Ρεφλεξολογία, το Ρέικι και οι Βιοενεργειακές θεραπείες. Μπορεί όμως να βρει κανείς και πιο «εξωτικές θεραπείες», όπως την «Θεραπεία από την τέταρτη διάσταση» ή την «Βοτανική θεραπεία των Ινδιάνων Χόποι» κ. α. παρόμοια. Τα εξωτικά ονόματα κάποιων «θεραπειών» συνοδεύονται από τα νεοεποχίτικα ονόματα των «θεραπευτών» (π. χ. Κίρκη, Ιλάειρα, Νιζέττα, Εστέλιο, κ. α.). Όλες αυτές οι μέθοδοι έχουν κοινό θεωρητικό υπόβαθρο αλλά και κοινές πρακτικές, όπως θα δούμε, γι' αυτό και στεγάζονται κάτω από τον ίδιο τίτλο.

Για να δώσουμε μία πρώτη εικόνα του θέματος «Εναλλακτικές Θεραπείες» μπορούμε να ανατρέξουμε σε έρευνα του Νοσοκομείου του Ελληνικού Ερυθρού Σταύρου στην Αθήνα. Από αυτήν προέκυψε ότι σε δείγμα 1. 848 ατόμων, ένα ποσοστό 31,3% είχε επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά κάποια από τις εναλλακτικές θεραπείες. Άρα το πρόβλημα δεν είναι ανύπαρκτο, όπως ισχυρίζονται μερικοί.

__________
Η «Νέα Εποχή»
Οι λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες αποτελούν την εφαρμογή στο χώρο της υγείας των κοσμοθεωριακών αντιλήψεων της Νέας Εποχής του Υδροχόου. Για το τι είναι αυτό το κίνημα ή καλύτερα το σύνδρομο, όπως έχει χαρακτηρισθεί, της «Νέας Εποχής», έχουν γραφεί πολλά τα τελευταία χρόνια. Έννοιες και πραγματικότητες όπως η Νέα Τάξη Πραγμάτων και η Παγκοσμιοποίηση αποτελούν πτυχές του φαινομένου της Νέας Εποχής. Βασικά στοιχεία της διδασκαλίας της Νέας Εποχής είναι η πίστη σε απρόσωπο Θεό, στο «νόμο» του κάρμα και των μετενσαρκώσεων, και στη δυνατότητα της μετελίξεως του ανθρώπου σε κατ' ουσίαν Θεό με τις δικές του δυνάμεις και με τη βοήθεια και χρήση του διαλογισμού. Κεντρική θέση στη διδασκαλία των ομάδων της Νέας Εποχής έχει η «ολιστική θεώρηση του κόσμου». Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, υπάρχει ένας απρόσωπος θεός, ο οποίος είναι μια παγκόσμια δύναμη ή ενέργεια, που ταυτίζεται με το σύμπαν. Τα πάντα είναι εκδήλωση αυτής της απόλυτης ενέργειας. Δεν υπάρχει διάκριση ουσίας ανάμεσα στον Θεό και στον άνθρωπο3 ο Θεός δεν υπάρχει έξω από τον άνθρωπο.

__________
Η «συμπαντική ενέργεια»
Για την Νέα Εποχή, λοιπόν, όλα είναι ενέργεια, όλα είναι ένα («Εν το παν», καθώς διδάσκει η Θεοσοφία) και όλα είναι θεός. Με βάση αυτή τη θεώρηση οι αποκρυφιστές διδάσκουν ότι ο άνθρωπος ανακαλύπτοντας τον «Θεό Εαυτό» του και ενεργοποιώντας τις απόκρυφες δυνάμεις που κρύβει μέσα του μπορεί να αυτοθεραπεύεται.
Για τους εναλλακτικούς θεραπευτές όλα τα όντα, έμψυχα και άψυχα, «κολυμπούν» σε έναν ωκεανό ενέργειας. Όταν η ενέργεια αυτή ρέει ομαλά, έχουμε την κατάσταση της υγείας. Όταν η ενέργεια «μπλοκάρεται», έχουμε την ασθένεια. Η ενέργεια αυτή ονομάζεται με διάφορα ονόματα. Ο Γεώργιος Βυθούλκας, ο σύγχρονος «δάσκαλος» της Ομοιοπαθητικής, αποκαλεί την ενέργεια αυτή «συμπαντική ενέργεια» και γράφει ότι είναι η ίδια που αποκαλείται «Πράνα από τους Ινδουιστές, Θεραπευτική Δύναμη της Φύσης από τον Ιπποκράτη, Magnale από τον Βάν Χέλμοντ, Αστρικό φως από τους Καββαλιστές, Azorth από τους Αλχημιστές, Spiritus από τον Fludd, Οντική δύναμη από τον Ράϊχενμπαχ, Ζωικός μαγνητισμός από τον Μέσμερ, Αιθερική ενέργεια, ή Βιοενέργεια, ή Απλή ουσία από τους μυστικιστές και τους μεταφυσικούς όπως ο Σουέντεμποργκ, Ζωτική ενέργεια ή Ζωτική δύναμη ή Ζωτικό σώμα από τη βιταλιστική σχολή, Οργόνη από τον Ράιχ, Βιόπλασμα από τους Ρώσους ερευνητές κλπ. ».

Το «ξεμπλοκάρισμα» της ενέργειας, η αποκατάσταση δηλαδή της ομαλής ροής της, που ταυτίζεται με την θεραπεία, ονομάζεται από την κάθε μία «θεραπεία», με διαφορετικό όνομα, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για το ίδιο πράγμα. Έτσι η Ομοιοπαθητική ισχυρίζεται ότι με το δυναμοποιημένο ομοιοπαθητικό φάρμακο αποκαθίσταται η ομαλή ροή της ενέργειας. Ο Βελονισμός υποστηρίζει ότι επιτυγχάνει το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα με την τοποθέτηση βελονών σε κατάλληλα σημεία των ενεργειακών καναλιών που τα ονομάζει μεσημβρινούς. Όμως, σύμφωνα με μια πιο προχωρημένη αντίληψη «θεραπευτικής» παρεμβάσεως κατά το πνεύμα της Ιατρικής της Νέας Εποχής, δεν είναι απαραίτητο ούτε το χειροπιαστό «φάρμακο» της Ομοιοπαθητικής ούτε οι βελόνες του Βελονισμού, για να επιτευχθεί η θεραπεία.
Ας δούμε τα παρακάτω αποκαλυπτικά, που αναφέρει σε εισήγηση του ο Ομοιοπαθητικός Σάββας Κασσώτης: «Το ομοιοπαθητικό γιατρικό υπάρχει παντού τριγύρω μας, έξω και μέσα μας. Είναι το κάθε ενεργειακό δυναμικό πεδίο, που είτε χορηγείται σε κάψουλα από το θεραπευτή, είτε παράγεαι ή αξιοποιείται από το υποσυνείδητο του νου, έρχεται να συμπληρώσει θεραπευτικά τις ανάλογες περιοχές του ζωτικού πεδιακού μας περιβάλλοντος». Ας δούμε όμως ποιος είναι ο θεραπευτής.

__________
Ο θεραπευτής
Για να είναι απολύτως τεκμηριωμένα αυτά που λέμε, αναφέρουμε πάλι απόσπασμα εισηγήσεως της Ομοιοπαθητικού Λιόπης Καλαϊτζάκη αυτή τη φορά. Λέγει λοιπόν η κ. Καλαϊτζάκη: «Ο θεραπευτής θα πρέπει να κατανοήσει πως αποτελεί απλά έναν αγωγό που μέσα από τη σύνδεσή του με τον άρρωστο κινητοποιεί τη θεραπευτική δύναμη της ζωής. . . Κάτι τέτοιο βέβαια προϋποθέτει τη βίωση του θεραπευτή, μέσα από διάφορες τεχνικές παραδοσιακές και νέες όλων εκείνων των φυσικών φαινομένων που αποτελούν αδιάσειστη εκδήλωση μιας πραγματικότητας πέρα από τα φαινόμενα. Αυτό που ο Σαμάνος θεραπευτής είχε ενδεχόμενα πετύχει από τον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσε και ήρθε σε επαφή με τις φυσικές δυνάμεις ώστε να έχει την ικανότητα να περνάει κατά βούληση σε μια ασυνήθιστη κατάσταση συνείδησης προκειμένου να θεραπεύσει τον άρρωστο3 αυτό που ο Κινέζος θεραπευτής όπως αναφέρεται μάθαινε από παιδί νιώθοντας την κίνηση της ζωής πίσω από τις μορφές. . . αυτό που ίσως λέγεται ότι οι Ασκληπιάδες ιατροί νιώθανε κατά τη θεραπευτική τελετουργία του Ασκληπιού που βασιζότανε στα όνειρα του ύπνου μέσα στο ναό3 ο σύγχρονος Δυτικός θεραπευτής φαίνεται ότι το αγνοεί. Ενεργειακές τεχνικές όπως η Ομοιοπαθητική, ο Βελονισμός, . . . , οι Ραϊχικές τεχνικές, . . . , το TAI CHI, ο Διαλογισμός, η Yoga, . . . , η Βιοενεργητική, δίνουν πια τη βεβαίωση πως φαινόμενα όπως ο μαγνητισμός, η ακτινοβολία, η διαίσθηση του θεραπευτή, είναι γεγονότα το ίδιο αντικειμενικά με την βίωση των συναισθημάτων του και διανοητικών λειτουργιών του». Και συνεχίζει η κ. Λιόπη Καλαϊτζάκη επικαλούμενη τον Γ. Βυθούλκα: «Λέει χαρακτηριστικά ο Γ. Βυθούλκας: Για να γνω-ρίσει λοιπόν ο θεραπευτής και να μπορέσει να τοποθετηθεί σωστά σ' αυτούς τους χώρους, θα πρέπει να τους βιώσει και να υποβληθεί ο ίδιος σε μια ψυχοπνευματική παιδεία, ώστε μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες να αποκτήσει έναν ισόρροπο ψυχοδιανοητικό εξοπλισμό. Θα πρέπει δηλ. ο ίδιος πρώτα απ' όλα να γίνει όσο το δυνατόν περισσότερο υγιής. Μέσα από την άσκηση διαφόρων τεχνικών θα βιώσει όλο εκείνο το φάσμα των συναισθημάτων που κλιμακώνονται από τη γαλήνη μέχρι την έκταση». Κατά τον Γιώργο Βυθούλκα, εκτός από την Ομοιοπαθητική και το Βελονισμό, «Μια άλλη θεραπευτική μέθοδος που μπορεί να επηρεάσει άμεσα το δυναμικό επίπεδο είναι η δι' επιθέσεως των χειρών από ένα υψηλής πνευματικής στάθμης άτομο. . . , που στην πραγματικότητα είναι κανάλι παγκόσμιων ενεργειών. . . ».


Αυτήν ακριβώς την "δια της επιθέσεως των χειρών» ή και εξ αποστάσεως «πνευματική θεραπεία» εφαρμόζουν οι λιγότερο γνωστές στον πολύ κόσμο, αλλά πολύ καλά γνωστές στους μυημένους Στη Θεοσοφία και γενικότερα στον αποκρυφισμό, βιοενεργειακές θεραπείες, Ρέϊκι και άλλα παρόμοια. Η τρίτη πρόεδρος της
Θεοσοφικής Εταιρείας και πνευματική μητέρα της Νέας Εποχής, Αλίκη Μπέιλη (πέθανε το 1949), έγραψε ογκώδες βιβλίο
(736 σελίδες στην ελληνική του έκδοση) όπου πραγματεύεται το σπουδαιότατο κατ' αυτήν και τους οπαδούς της θέμα της «Εσωτέρας θεραπευτικής», την οποία ονομάζει ιερά τέχνη. Το βιβλίο αυτό, και όλα της τα βιβλία όπως η ίδια ομολογεί της το υπαγόρευσε ο πνευματικός της «Διδάσκαλος» Τζβάλ Κούλ, μία οντότητα χωρίς υλικό ανθρώπινο σώμα.

Υπάρχει πλήθος σαφέστατων ομολογιών από τους επιφανέστατους των Ομοιοπαθητικών, που πείθει ότι η Ομοιοπαθητική, όπως και οι υπόλοιπες εναλλακτικές θεραπείες, δεν είναι απλώς μία θεραπευτική τεχνική αλλά ένα σωτηριολογικό σύστημα, αφού «. . . το ομοιοπαθητικό φάρμακο πραγματικά σώζει ψυχές με αυτόν τον τρόπο» σύμφωνα με τον σπουδαίο ομοιοπαθητικό Winer.
Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι οι λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες δεν έχουν απλώς αποκρυφιστικές προεκτάσεις, αλλά τα ίδια τα θεμέλιά τους ευρίσκονται στον εξωχριστιανικό και μάλιστα στον αποκρυφιστικό χώρο. Είναι αξιοσημείωτον ότι οι «θεραπείες» αυτές λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Αυτό αποδεικνύεται και από τα «πακέτα» των προσφορών τους. Σχεδόν πάντοτε προσφέρονται από τους νεοεποχίτες «θεραπευτές» περισσότερες από μία ή δύο μέθοδοι «θεραπείας». Είναι συνηθισμένο να βρίσκει κανείς προσφορές για «Ομοιοπαθητική, Βελονισμό, Βιοενεργειακό τεστ, Ολιστική Ιατρική» κ. ο. κ. από το ίδιο πρόσωπο.

__________
Η θέση της Εκκλησίας
Με το θέμα των εναλλακτικών θεραπειών ασχολήθηκε και η Θ' Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων δια θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας, που πραγματοποιήθηκε από 8 μέχρι 13 Οκτωβρίου 1997 στο Προκόπιον Ευβοίας (Ιερόν Προσκύνημα Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου), η οποία στα Πορίσματά της έχει ειδικό κεφάλαιο με τίτλο «Ανορθόδοξες» Θεραπευτικές Μέθοδοι. Εκεί μεταξύ άλλων διαπιστώνονται τα εξής: «Οι ανορθόδοξες (κατά τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών) θεραπευτικές μέθοδοι», γνωστότερες ευρύτερα ως εναλλακτικές θεραπείες, επαναφέρουν τον γιατρό-μάγο στη σύγχρονη κοινωνία.
Τα τελευταία χρόνια οι αποκρυφιστικές και παραθρησκευτικές ομάδες, χρησιμοποιούν τις «ανορθόδοξες θεραπευτικές μεθόδους» και άλλες αποκρυφιστικές τεχνικές για να εξαπλώσουν τις δοξασίες τους μέσω αρθρογράφων-δημοσιογράφων σε εφημερίδες και περιοδικά, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, προμηθευτές δι' αλληλογραφίας, καταστήματα υγιεινής διατροφής, δια θεραπευτικών «θρησκευτικών» πρακτικών, βοτανολογίας, ομοιοπαθητικής, ψυχοθεραπευτικής κ. α.
Οι πλείστες από τις μεθόδους και τεχνικές αυτές, θεμελιώνονται σε ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη Πίστη και ζωή κοσμοθεωριακή τοποθέτηση και εμπλέκουν μέσα στις διαδικασίες τους τον ανατολικό μυστικισμό, τη μαγεία-σαμανισμό και τις αντιχριστιανικές αντιλήψεις της «
Νέας Εποχής».
Οι διαπιστώσεις αυτές των εντεταλμένων επί θεμάτων αιρέσεων κρούουν τον κώδωνα του υπαρκτού κινδύνου να αποτελέσουν οι εναλλακτικές θεραπείες «γέφυρα», που θα μεταφέρει ανύποπτους ανθρώπους στο χώρο των ανατολικών θρησκειών και του αποκρυφισμού. Είναι, δηλαδή, υπαρκτός ο κίνδυνος αλλοιώσεως του φρονήματος των πιστών μέσω των «θεραπειών» αυτών. Την ίδια διαπίστωση ευρίσκουμε και στα Πορίσματα Ιατρικής και Θεολογικής Ημερίδας που είχε συγκληθεί με πρωτοβουλία της Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, ένα χρόνο ενωρίτερα, στην Αρναία Χαλκιδικής, με θέμα «Η παραϊατρική δράσις της "Νέας Εποχής" υπό το φως της Ορθοδοξίας και της Ιατρικής».


      Εκεί διαβάζουμε και τα εξής:

«2. Η Νέα Εποχή εκμεταλλευόμενη τον πόνο και την αγωνία των ασθενών χρησιμοποιεί τις μεθόδους αυτές σαν δόλωμα για την αλλοίωση της προσωπικότητας των ατόμων, ώστε να τα καταστήσει ευάλωτα και να τα παγιδεύσει. Η παραϊατρική της Νέας Εποχής είναι ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη πίστη και αντίθετη με την επιστήμη της ιατρικής, επειδή δεν έχει κανένα επιστημονικό, αλλά και λογικό ή πραγματικό υπόβαθρο.
3. Όσοι εμπλέκονται στις μεθόδους αυτές της Νέας Εποχής, εκτός από τον κίνδυνο που διατρέχουν να καταστρέψουν τη σωματική τους υγεία, κινδυνεύουν να καταστρέψουν για πάντα το ψυχολογικό και ηθικό τους υπόβαθρο αλλά και το Ορθόδοξο Χριστιανικό τους ήθος».

__________
Κίνδυνοι και για τη σωματική υγεία
Εκτός, βέβαια, από τους πνευματικούς κινδύνους, υπάρχουν και κίνδυνοι για τη σωματική υγεία αυτών που καταφεύγουν στις εναλλακτικές θεραπείες. Αυτό είναι αυτονόητο και μόνον από το γεγονός ότι οι περισσότεροι «θεραπευτές» του εναλλακτικού χώρου δεν είναι γιατροί. Παρουσιάζονται με «τίτλους» και «πτυχία», που απονέμουν εις εαυτούς και αλλήλους, όπως ακριβώς και οι αστρολόγοι και τα υπόλοιπα «συναφή επαγγέλματα».
Επιμελώς έχει καλλιεργηθεί από τους εναλλακτικούς η άποψη ότι οι «θεραπείες» τους είναι τελείως ακίνδυνες. Αυτό όμως αποδεικνύεται μύθος. Το ζεύγος των αμερικανών γιατρών Davis και Sharon Sneed στο βιβλίο τους Κριτική στην Ιατρική της «Νέας Εποχής», απαριθμούν οκτώ πιθανούς κινδύνους από τη χρήση των «θεραπειών» αυτών. Ο σοβαρότερος κίνδυνος είναι ότι ασθενείς που πάσχουν από σοβαρές αρρώστιες εγκαταλείπουν τη θεραπεία που έκαναν στο πλαίσιο της κλασσικής ιατρικής για να ακολουθήσουν κάποια «εναλλακτική θεραπευτική μέθοδο» (Ομοιοπαθητική κ.α.). Σε πολλές περιπτώσεις η πορεία της ασθενείας των ανθρώπων αυτών, όταν πια διαπιστώσουν το λάθος τους και επιστρέψουν στην κλασσική θεραπεία που εφήρμοζαν, έχει γίνει πλέον μη αναστρέψιμη.
Ένας άλλος μύθος είναι ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα παρασκευάζονται από πρώτες ύλες του ορυκτού και φυτικού βασιλείου. Η αλήθεια όμως είναι ότι έχουμε και τα «νοσώδη ομοιοπαθητικά φάρμακα» (nosodes), που παρασκευάζονται από καρκινωματώδεις ιστούς, υγρό φυματιωδών σπηλαίων, συφιλιδικά εκκρίματα, εκκρίματα γονοκοκκικής ουρηθρίτιδος κ.λ.π. , όπως ομολογούν οι ίδιοι οι ομοιοπαθητικοί. Τα «φάρμακα» αυτά είναι δυνητικώς επικίνδυνα για την υγεία αυτών που τα χρησιμοποιούν και αντιβαίνουν στη ιατρική ηθική και δεοντολογία.

__________
Τα αίτια διαδόσεως των ΑΝ.ΘΕ.Μ.
Εάν κάποιος θέλει να ερμηνεύσει το φαινόμενο της διαδόσεως των εναλλακτικών θεραπειών ή Ανορθόδοξων Θεραπευτικών Μεθόδων (ΑΝ. ΘΕ. Μ. ) ή Ιατρικής της «Νέας Εποχής», θα πρέπει απαραιτήτως να διερευνήσει τα αίτια του. Το 1998 ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών συνέστησε Ειδική Επιτροπή που ασχολήθηκε με το θέμα των ΑΝ. ΘΕ. Μ. συνολικά. Τα συμπεράσματα της Ειδικής αυτής Επιτροπής είχαν δημοσιευθεί τότε στον τύπο. Μπορεί να τα βρει κάποιος στο προαναφερθέν βιβλίον του Καθηγητού Αθανασίου Αβραμίδη. Μερικά από τα αίτια είναι ο σχετικά ανώδυνος χαρακτήρας των ΑΝ. ΘΕ. Μ. , η απογοήτευση πολλών αρρώστων που πάσχουν από ανίατα ή δυσίατα νοσήματα, η απρόσωπη προσέγγιση του ασθενούς από αρκετούς γιατρούς της κλασσικής ιατρικής, ο καθησυχασμός και η υποσχεσιολογία προς τον άρρωστο από πλευράς ΑΝ. ΘΕ. Μ. , η αποτελεσματικότητα του εικονικού φαρμάκου (placebo) ιδίως σε νοσήματα χρόνια, ψυχοσωματικά, νευροφυτικά ή και αυτοϊώμενα (κυκλικά), η προβολή των ΑΝ. ΘΕ. Μ. από τα Μ. Μ. Ε., τα οικονομικά συμφέροντα που εξυπηρετούνται από τη διακίνηση παρασκευασμάτων και συσκευών ΑΝ. ΘΕ. Μ., ο υπερκορεσμός του ιατρικού επαγγέλματος, ο οποίος ωθεί νέους ιδίως ιατρούς στην αναζήτηση εύκολων τρόπων επαγγελματισμού χωρίς επίπονες και μακροχρόνιες σπουδές, κ. α.

__________ Τα «αποτελέσματα»
Ένα από τα προσαγόμενα από τους οπαδούς των ΑΝ. ΘΕ. Μ. αντεπιχειρήματα προς όσους ασκούν σ' αυτές κριτική, είναι κυρίως το ότι «έχουν αποτελέσματα». Όπως όμως, ήδη ελέχθη, τα αποτελέσματα αυτά, δηλαδή το ότι κάποιοι θεραπεύονται, αποδίδεται Στη δράση του εικονικού φαρμάκου (placebo). Το ποσοστό θεραπείας στο χώρο των ΑΝ. ΘΕ. Μ. δεν ξεπερνά εκείνο του placebo. Όμως το επιχείρημα της υπάρξεως αποτελεσμάτων, δηλαδή θεραπείας, επιδέχεται πολλή συζήτηση και αμφισβήτηση. «Θεραπείες» εκτελούν και πολλοί νεοπεντηκοστιανοί «θεραπευτές», μάλιστα δι' επιθέσεως των χειρών και αυτοί. Αποτελέσματα, και μάλιστα σε περιπτώσεις καρκίνου (!) ισχυρίζεται ότι έχει και η εξωφρενική «ουροθεραπεία».
Εμείς οι Χριστιανοί γνωρίζουμε ότι δεν θα πρέπει να επιζητούμε την θεραπεία έναντι παντός (πνευματικού) τιμήματος. Δεν θα εκχωρήσουμε δικαιώματα στον διάβολο με την απατηλή υπόσχεση ότι θα μας θεραπεύσει. Οι αρρώστιες και γενικώς οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες εμπερικλείουν και βαθύ πνευματικό παιδαγωγικό νόημα. Ο Χριστιανός έτσι πρέπει να τις βλέπει3 κατεργαζόμενος και μέσω αυτών την σωτηρία του. Μην ξεχνούμε ότι, κατά την Χριστιανική αντίληψη, ο Χριστός, ως μόνος Κύριος, είναι τελικώς ο πραγματικός ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών. Αυτό βέβαια σε συνδυασμό με το Αγιογραφικόν «Κύριος έκτισεν (επιστήμονας) ιατρούς», τις υπηρεσίες των οποίων δεν αρνούμεθα.
Όμως, όπως ήδη είπαμε, πολλές ΑΝ. ΘΕ. Μ. δεν χρησιμοποιούν καν φάρμακα, διότι η «θεραπεία» που προσφέρουν είναι «πνευματική». Εδώ, εκτός από τις βιοενεργειακές θεραπείες και το Ρείκι, όπου υπάρχουν «θεραπευτές» με πρώτο, δεύτερο και τρίτο βαθμό μυήσεως, κατατάσσονται και όλες εκείνες οι τεχνικές που χρησιμοποιούν τον διαλογισμό και τη θετική σκέψη.

__________
Παιγνίδι με τα πνεύματα της πονηρίας;
Πολλές φορές τίθεται το εξής κρίσιμο ερώτημα: Είναι εκτεθειμένος κάποιος σε ενέργειες του πονηρού, εφ' όσον εμπλέκεται σε τέτοιες «θεραπείες»; Από όσα ελέχθησαν ανωτέρω, νομίζουμε ότι η απάντηση είναι θετική. Επί παραδείγματι στο Ρέικι (βιοενεργειακή θεραπεία) όπου υπάρχουν τρεις βαθμοί μυήσεως, με την αποκρυφιστική σημασία, πως μπορεί κάποιος να ισχυρισθεί ότι δεν εκτίθεται σε πνευματικούς κινδύνους και σε δαιμονικές ενέργειες;

__________ Άμεση σχέση πράξεως και θεωρίας
Θα πρέπει να τονισθεί ότι η πράξη της Ιατρικής της Νέας Εποχής είναι απόρροια της θεωρίας της. Αυτό βέβαια είναι αυτονόητο και ισχύει γενικότερα. Από αυτήν την άποψη, η δήλωση σε ιδιωτικές συζητήσεις κάποιων ομοιοπαθητικών, οι οποίοι αναπροσδιορίζονται ως χριστιανοί, ότι απορρίπτουν ό,τι αποκρυφιστικό έχει λεχθεί από τους δασκάλους τους Χάνεμαν, Γουίνερ, Κέντ και Βυθούλκα, φαίνεται παράδοξη. Είναι σαν να λέγει κάποιος ότι θα κρατήσει το οικοδόμημα, αφού αφαιρέσει τα θεμέλια. Θα ήσαν ειλικρινείς στη δήλωσή τους αυτή, Εάν απεκήρυσσαν δημοσίως τους προαναφερθέντες δασκάλους των και συγχρόνως έλεγαν σε ποια θεμέλια πλέον στηρίζεται το οικοδόμημα τους.

__________ Συμπεράσματα
Μετά από όσα ανεφέρθησαν, νομίζουμε ότι αβίαστα μπορούν να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα.
1. Οι λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες ή Ανορθόδοξες Θεραπευτικές Μέθοδοι (ΑΝ. ΘΕ. Μ. ) ή Ιατρική της Νέας Εποχής, πέραν του ότι είναι τελείως ατεκμηρίωτες επιστημονικά, δεν είναι καθόλου αθώες και ουδέτερες πνευματικά, διότι θεμελιώνονται στο χώρο των ανατολικών θρησκειών, του αποκρυφισμού και της «Νέας Εποχής». Βασική αρχή όλων αυτών είναι ότι ο άνθρωπος αυτοθεραπεύεται ανακαλύπτοντας τον θεϊκό Εαυτό που κρύβει μέσα του, ενεργοποιώντας τις απόκρυφες δυνάμεις του.
2. Η διάδοση των «θεραπευτικών» αυτών μεθόδων, πέραν των προβλημάτων υγείας, δημιουργεί και σοβαρό πνευματικό και ποιμαντικό πρόβλημα. Οι «θεραπείες» αυτές απειλούν με αλλοίωση το Ορθόδοξο φρόνημα. Αποτελούν γέφυρες που φέρουν σε επαφή ανύποπτους χριστιανούς με τις ανατολικές θρησκείες και τον αποκρυφισμό.
3. Επειδή είναι μάλλον σίγουρο ότι οι περισσότεροι υποψήφιοι πελάτες των «θεραπευτών» αυτών είναι ανυποψίαστοι για τα όσα εκθέσαμε εδώ, αποτελεί νομίζουμε καθήκον ποιμαντικό και της Εκκλησίας να ασχοληθεί και ήδη σε ένα βαθμό το έχει κάνει με το πρόβλημα, αλλά και της Πολιτείας να διαφυλάξει αξίες και έννομα αγαθά που η ίδια εγγυάται δια του Συντάγματος. Και ένα τέτοιο αγαθό είναι και η υγεία, με όλο το εύρος που έχει η έννοια αυτή.

Η επιστροφή στις κοινωνίες μας του γιατρού-μάγου, μέσω των εναλλακτικών θεραπειών, δεν μπορεί να αφήνει κανέναν μας αδιάφορο.


ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΕΥΧΟΣ: 36

alt

avatar

o κινδυνος είναι αυτος που περιγραφεται: ¨Οι διαπιστώσεις αυτές των εντεταλμένων επί θεμάτων αιρέσεων κρούουν τον κώδωνα του υπαρκτού κινδύνου να αποτελέσουν οι εναλλακτικές θεραπείες «γέφυρα», που θα μεταφέρει ανύποπτους ανθρώπους στο χώρο των ανατολικών θρησκειών και του αποκρυφισμού. Είναι, δηλαδή, υπαρκτός ο κίνδυνος αλλοιώσεως του φρονήματος των πιστών μέσω των «θεραπειών» αυτών.΅

ας φροντισουμε λοιπόν ολοι ωστε η ομοιοπαθητική,ο βελονισμός,η νηστειοθεραπεια,η βοτανοθεραπεια,η ψυχοθεραπεία και καποια αλλα αποτελεσματικα θεραπευτικα μεσα να μην ειναι στα χερια νεοεποχιτων.

ειδικοτερα για την ομοιοπαθητικη ας φροντισουμε να υποστηριχθει απο την εκκλησιαστικη διοικηση οπως υποστηριχθηκε στη Ρωσια απο τοσους και τοσους αγιους (Ιγνατιο,Θεοφανη,Σεραφειμ της Βιριτσα και Σεραφειμ Τσιτσαγκωφ,Ματρωνα,Ιωσηφ της Οπτινα κλπ) και να μην αφηνουμε αυτο τοπολυτιμο θεραπευτικο εργαλειο να γινεται οργανο προπαγανδας νεοεποχιτικων διδασκαλιων .

oσον αφορα τον μαγο-θεραπευτη ,οποιος ανοιξει ενα συγγραμμα ιστοριας της ιατρικής ή λαικης ιατρικής θα βρει να αναφερονται διπλα διπλα οι βεντουζες της γιαγιας ,το ξεματιασμα με το ευχελαιο οσο κι αν αυτο δε μας αρεσει.

οποτε ας ειμαστε φειδωλοι στις κραυγες υπερασπισης της επιστημοσυνης.

micharhangel

δυστυχως ειναι ηδη νεοεποχιτικη,απο την γεννηση της,και αν καταφερε να περασει προσωρινα στην ρωσία λογω ιδιαιτερων συνθηκων,θα συντριβει καθε προσπαθεια της νεας εποχης να την περασει και στην ορθοδοξη Ελλάδα!Εδω θα ειμαστε και θα τα βλεπεις.Και οσο πιο πολυ φωναζουν οι ομοιοπαθητικοι κυκλοι,και θα γινεται πιο γνωστο το αποκρυφιστικο υποβαθρο της τοσο πιο κοντα θα είμαστε και σε μια επισημη καταδικη της απο την ορθοδοξη Εκκλησία.Οσο για τον λαό μας,σιγουρα η γιαγιά απο αγαπη ξεμάτιαζε,αν και βεβαια δεν είναι σωστο,ειδικα οταν γινεται με παραξενες τακτικές και οταν χρησιμοποιουσε καποιο βότανο, δεν επικαλουνταν αποκρυφες δυναμεις. αλλο η βοτανοθεραπεία,και άλλο η ομοιοπαθητικη!

avatar

oπως φαινεται κι απο το κειμενο,οι πηγες γνωσεις παραμενουν τα προτεσταντικης προελευσης κειμενα Αβραμιδη.

καμμια αναφορα απο τον π.Αρσενιο στους αγιους που συνιστουσαν και χρησιμοποιουσαν οι ιδιοι την ομοιοθεραπεια.

πιθανον να αγνοει ο ανθρωπος τα γεγονοτα. οσον αφορα τις συνοδικες αποφασεις θα σου υπενθυμισω πως η συνοδος εχει λαβει αποφαση υπερ των μεταμοσχευσεων οργανων απο ¨κλινικα¨ νεκρους.

και η ψευδοσυνοδος της Φερραρα εκανε την ενωση με τους λατινους....

και το 1916 αφορισε τον Βενιζελο πανηγυρικα στο πεδιο του Αρεως.

για την Εκκλησια αποφασιζουν οι αγιοι κι οχι οι προτεσταντιζοντες αθεολογητοι,

micharhangel

Βλεπω απο τωρα προετοιμαζεται τα επιχειρηματα για την ερχομενη καταδικη της ομοιοπαθητικης.Αυτα ομως θα ισχυσουν μονο αν η καταδικη θα καταστρατηγει τα δογματα της ορθοδοξιας!Τοτε θα ειναι μετεωρη,αλλα το να καταδικαστει μια πρακτικη που περιλαμβανει αποκρυφισμο και πανθεισμο,δεν ειναι δα και τοσο δυσκολο να καταλαβει κανεις οτι ειναι συμφωνη με τους κανονες και τα δόγματα.Να σε δω τι θα λες τοτε.Θα παρατησεις την ομοιοπαθητικη και τον βελονισμο και θα κανεις υπακοή στην ορθοδοξία?

micharhangel

για την μεταμοσχευση οργανων ειμαι και εγω κατα,οπως ηταν και οι γέροντες Πορφυριος και Παισιος,διοτι παίρνονται απο Ζωντανους ανθρωπους και είναι έγκλημα! Την ψευτοσυνοδο δε της φεραρας και φλωρεντιας την κατεδικασε ο ιδιος ο ορθοδοξος λαός επειδη ηταν δογματικό ατόπημα,,γιαυτο δεν πέρασε!

avatar

θα κανω υπακοη στον οσιο Σεραφειμ της Βιριτσα ,φιλε μου.

σελ .141-147 του βιβλιου ¨ο σταρετς Σεραφειμ της Βιριτσα¨ του ηγουμενου της Μονης Σαγματα π.Νεκταριου Σντωνοπούλου,εκδοσεις Ακριτας

¨ενας απο τους πιο αγαπημενους επιστημονες του π.Σεραφειμ ήταν ο γνωστος σε όλη την Ρωσια καθηγητης της της Ομοιοπαθητικής Σεργιος Σεραπιονοβιτς Φαβορσκιτον οποιο αποκαλουσαν Σωτηρα της Πετρούπολης. Στο ιατρειο του μπορουσε να συναντησει κανεις...επισκοπους και ιερεις της Εκκλησιας ..... ο Φαβορσκι ηταν για πολλα χρονια ο θεραπων ιατρος της γεροντισσας Σεραφειμα ¨

ακολουθουν πολλα ενδιαφεροντα στις σελιδες του βιου του οσιου Σεραφειμ που γιορταζει στις 3 Απριλιου . το βιβλιο κυκλοφορει στα χριστιανικά βιβλιοπωλεία και εκει αναφερονται δεκαδες θαυματα που εγιναν με τις προσευχες του σταρετς Σεραφειμ πριν και μετα την κοιμηση του. η αγιοκαταταξη του εγινε από το Πατριαρχειο Μοσχας το 2000. ο ταφος του ειναι λαικο προσκυνημα εδω και δεκαετιες.

και θα μελετω τα επιστημονικα συγγραμματα του καθηγητου της ομοιοπαθητικης και αγιου ιερομαρτυρος Σεραφειμ Τσιτσαγκωφ.

μου αρκουν οι αγιοι.δεν εχω αναγκη απο νεοπροτεσταντικους φανατισμους. αν ρωτησεις τους προτεσταντες θα σου πουν οτι κι οι εικονες που μυροβλυζουν με ενεργεια του σατανα μυροβλυζουν.

ας φροντισουν οι ιεραρχες μας να αποχωρησουν απο το ΠΣΕ και τις συμπροσευχες με τους εκπροσωπους ηδη καταδικασμενων αιρεσεων κι ας αφησουν για την επιστημονικη κοινοτητα την εκτιμηση των διαφορων θεραπευτικων μεθοδων.

φυσικα ο π.Αρσενιος κρυβει επιτηδευμενα οτι τοσο ο βελονισμος οσο και η ομοιοπαθητικη ειναι ενταγμενη στα Εθνικα Συστηματα Υγειας πολλων χωρων.

αν ψαχνουμε την αληθεια θα την ψαχνουμε με ανοιχτα χαρτια κι οχι λεγοντας οτι εξυπηρετει την ηδη διαμορφωμενη αποψη μας.

avatar

γραφει ΨΕΥΔΩΣ ο π.Αρσενιος,αποφαινομενος ως αλλος Πάπας της ιατρικής:¨Θα πρέπει πάντως να πούμε εξ αρχής ότι και από επιστημονικής-ιατρικής πλευράς οι εναλλακτικές θεραπείες δεν γίνονται αποδεκτές.¨

και ιδου μια απαντηση στον παραπανω ανακριβη ισχυρισμο:

Αθήνα, Ιούνιος 2004

Η εφαρμογή του βελονισμού στα ιατρεία πόνου των Ελληνικών νοσοκομείων.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έντονη κινητικότητα γύρω από τον βελονισμό. Με πρωτοβουλία των επιστημονικών ιατρικών εταιρειών βελονισμού Ευρώπης και Αμερικής και με χρηματοδότηση από κυβερνητικές (National Institute of Health) και μη κυβερνητικές οικονομικές πηγές καταρτίσθηκαν ερευνητικά πρωτόκολλα για να καταγραφούν επακριβώς οι ενδείξεις, αντενδείξεις και παρενέργειες του βελονισμού ενώ παράλληλα θεσπίσθηκαν αυστηροί κανόνες ως προς τη εκπαιδευτική και θεραπευτική διαδικασία (πολλές φορές υπό την υψηλή εποπτεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) με στόχο να διασφαλιστεί η ασφάλεια του ασθενούς που προσφεύγει στον βελονισμό για να επιλύσει συνήθως ένα χρόνιο και δυσίατο πρόβλημα υγείας που τον απασχολεί.

Η επιστημονική θεώρηση του βελονισμού επιτρέπει σήμερα στους ιατρούς α) να εφαρμόσουν βελονισμό βασισμένοι σε σύγχρονες τεχνικές (Neural therapies, dry needling, Percutaneous electrical stimulation, Trigger point therapy, TENS κλπ), β) να εφαρμόσουν τον βελονισμό έχοντας ως βάση τις δυτικού τύπου διαγνώσεις της βιοιατρικής επιστήμης και γ) να επιλέξουν τα περιστατικά τους με βάση ορθολογικά κριτήρια, ασφάλεια, αποτελεσματικότητα και ποσοστά επιτυχίας. Ο όγκος των εργασιών που εκπονούνται με αυστηρά επιστημονικά και μεθοδολογικά κριτήρια, καθημερινά μεγαλώνει, με αποτέλεσμα την πληρέστερη στατιστική καταγραφή της αποτελεσματικότητας του βελονισμού για κάθε κατηγορία νοσημάτων χωριστά.

Η πρόοδος της φυσιολογίας η ανάπτυξη νέων τεχνικών απεικόνισης, η περιγραφή ενδογενών ρυθμιστικών μηχανισμών αλλά κυρίως η ραγδαία ανάπτυξη της νευροφυσιολογίας στη δεκαετία του ΄90 (η οποία χαρακτηρίστηκε ως η δεκαετία του εγκεφάλου) μας επέτρεψε να να κατανοήσουμε μέρος των θεραπευτικών μηχανισμών τους οποίους ενεργοποιεί ο βελονισμός και μέσω των οποίων επιτυγχάνεται η θεραπεία. Μας επέτρεψε επίσης να δούμε επακριβώς τα στοιχεία εκείνα που απαιτούνται ώστε ο βελονισμός να εφαρμόζεται συμπληρωματικά (και όχι εναλλακτικά) της βιοιατρικής επιστήμης. Τέλος, σειρά κλινικών μελετών σχεδιασμένων με αυστηρά μεθοδολογικά κριτήρια έδειξαν τα όρια της μεθόδου. Στις εργασίες αυτές στηρίχθηκε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καί το NIH (National Institutes of Health) της Αμερικής δημοσιεύοντας κατάλογο ενδείξεων Ιατρικού Βελονισμού τον οποίο υιοθέτησε η IASP (International Association for the Study of Pain) και ο οποίος δημοσιεύεται μαζί με άλλα αναλυτικά άρθρα στον επίσημο διαδικτυακό τόπο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (http://www.who.int/en/) .

Σήμερα, το 64% (οι 75 από τις 117 σχολές) των Αμερικανικών Πανεπιστημίων Ιατρικής περιλαμβάνουν το βελονισμό στο πρόγραμμα εκπαίδευσης των φοιτητών ιατρικής (από 16 - 160 ώρες). Η Αμερικάνικη Ένωση Ιατρικής Πόνου περιλαμβάνει τον βελονισμό στην εξεταστέα ύλη για την απόκτηση διπλώματος αλγολογίας. Τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας της Αμερικής προωθούν και επιχορηγούν την έρευνα στο βελονισμό. Η IASP (International Association for the study of Pain) αναγνωρίζει τη σημαντική αναλγητική δράση του βελονισμού (δημοσιεύονται συχνά άρθρα στο διεθνούς κύρους περιοδικό ²Pain²). Tα περισσότερα ²ιατρεία πόνου² της Ελλάδας και του εξωτερικού χρησιμοποιούν το βελονισμό και τον ηλεκτροβελονισμό για την αντιμετώπιση του οξέος και χρόνιου πόνου. Στην Ιταλία, και συγκεκριμένα στο τμήμα φαρμακολογία του πανεπιστημίου της Pavia, της Bologna, της Ρώμης, της Genova αλλά και αλλού, ο βελονισμός διδάσκεται πλήρως ενσωματωμένος στην ύλη της σύγχρονης βιοιατρικής επιστήμης. Ενδεικτικό της αναγνώρισης που απολαμβάνει ο βελονισμός στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι ότι στο 9ο παγκόσμιο συνέδριο βελονισμού που διεξήχθη 11  14 Μαϊου 2000 στη Βιέννη η έναρξη εργασιών κηρύσσεται από τον ίδιο τον Καγκελάριο της Αυστρίας. Στην Αυστρία άλλωστε ο βελονισμός αναγνωρίζεται από το 1986 από το Austrian Health Board ως ειδική ιατρική θεραπευτική τεχνική.

Ο βελονισμός γνωρίζει επίσης την αναγνώριση των ασθενών αφού το 15% των Ελλήνων, το 12-19% των Ευρωπαίων, το 20-60% των Αυστραλών και πάνω από 2 εκατομμύρια Αμερικάνοι (ο οργανισμός τροφίμων και φαρμάκων της Αμερικής FDA υπολογίζει 9-12 εκατομμύρια πράξεις βελονισμού ανά έτος), προσφεύγουν στο βελονισμό για την επίλυση προβλημάτων υγείας.

Μιλώντας πιο λεπτομερώς για την Ελλάδα, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι τα ιατρεία πόνου των νοσοκομείων Σισμανόγλειο, Νίκαια, Ευαγγελισμός, Αγ. Όλγα, Γενικό Κρατικό νοσοκομείο Γεώργιος Γεννηματάς (ιατρείο πόνου και ιατρείο κεφαλαλγίας), Το νοσοκομείο Πατησίων Παμακάριστος, το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ιατρείο χρόνιου πόνου ΠΕΠΑΓΝΗ) και το πανεπιστημιακό νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης έχουν ενσωματώνει τον βελονισμό και τον ηλεκτροβελονισμό στις μεθόδους αντιμετώπισης του οξέος και του χρόνιου πόνου. Ο βελονισμός, ως μια ειδική επεμβατική αγωγή, εφαρμόζεται από αναισθησιολόγους, νευρολόγους, ειδικευόμενους στο βελονισμό και φυσίατρους. Το τελευταίο διάστημα έχουν εκπονηθεί αξιόλογες εργασίες από τα τμήματα αυτά οι οποίες έχουν ανακοινωθεί σε εθνικά και διεθνή συνέδρια. Θα ήθελα επίσης να σας ενημερώσω ότι από το 1990, έχουν εκπαιδευθεί περισσότεροι από 450 Ελληνες ιατροί και οδοντίατροι στον βελονισμό, ένα επιστημονικό κεφάλαιο ιδιαίτερα σημαντικό που προδιαγράφει τη ανοδική πορεία του βελονισμού στην Ελλάδα για τα επόμενα χρόνια. Το Υπουργείο Υγείας της Ελλάδας έχει αναγνωρίσει το βελονισμός ως ιατρική πράξη από το 1981 και έκτοτε έχει πολλές φορές επαναλάβει ότι δέχεται την εφαρμογή του βελονισμού από ιατρούς, οδοντιάτρους και κτηνιάτρους αρκεί να υπάρχει απόδειξη πλήρους και επαρκούς εκπαίδευσης του ιατρού, οδοντιάτρου ή κτηνιάτρου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Βελονισμού θεωρεί ότι το Υπουργείο Υγείας μπορεί να προχωρήσει ένα ακόμη βήμα και συγκεκριμένα να νομοθετήσει με πιο συγκεκριμένο τρόπο για τον βελονισμό, να χορηγήσει ειδική άδεια ασκήσεως και να θεωρήσει τον βελονισμός ως άλλη μια εξειδίκευση στα πλαίσια της ιατρικής επιστήμης. Ετσι θα διασφαλιστούν οι ασθενείς, οι οποίοι θα γνωρίζουν ότι ο ιατρός στον οποίο προσφεύγουν είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος και οι ιατροί, οι οποίοι θα μπορούν να εξασκήσουν στα ιατρεία τους τον βελονισμό.

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Βελονισμού

Ο Γενικός Γραμματέας

Μιλτιάδης Καράβης, φυσίατρος

micharhangel

ο Π.Αρσενιος τυγχανει να ειναι επι των αιρεσεων και των παραθρησκειών επι του μακαριστού π.Αντωνίου Αλεβιζόπουλου ακόμα,που απο τοτε είχε καταταξει την ομοιοπαθητικη με τις αιρέσεις,και έχει μεγαλη πειρα σε αυτα τα θέματα,ειναι δε ασκητικοτατος και παραδοσιακοτατος ιερομοναχος,και ηταν πνευματικό τέκνο του ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΥ,αριστος γνωστης της δογματικης και της πατερικης παραδοσης.Αλλωστε το μοναστηρι του στην Χαλκιδική ηταν απο τα λιγα που επισκεπτονταν ο γεροντας εκτος του Αγιου Όρους συχνα διοτι εκει εβρισκε ψυχικη αναπαυση οταν κατεβαινε στον κόσμο,και η γνωμη του μετραει πάρα πολύ. Πιστευω οτι τα γνωριζεις αυτά.Για το Π.Σ.Ε συμφωνω μαζι σου.Οσο για τους προτεσταντες το ξερουμε οτι είναι ΑΙΡΕΤΙΚΟΊ!Ειναι ομως Χριστολογική αίρεση και δεν εχουν να κάνουν με τις σέκτες και τον ανατολικό αποκρυφισμό,στον οποιο στηριζεται κατα κόρον η Ομοιοπαθητική.

micharhangel

ΠΑΡΑΠΟΝΟ 1 Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Βελονισμού θεωρεί ότι το Υπουργείο Υγείας μπορεί να προχωρήσει ένα ακόμη βήμα και συγκεκριμένα να νομοθετήσει με πιο συγκεκριμένο τρόπο για τον βελονισμό, να χορηγήσει ειδική άδεια ασκήσεως και να θεωρήσει τον βελονισμός ως άλλη μια εξειδίκευση στα πλαίσια της ιατρικής επιστήμης. ΠΑΡΑΠΟΝΟ 2 Η ένταξη του βελονισμού στο δυτικό (σύγχρονο) σύστημα βιοϊατρικής είναι δυνατόν να γίνει εάν ο βελονισμός μελετηθεί επαρκώς και θεωρηθεί μια επεμβατική τεχνική περιφερικού αισθητικού ερεθισμού με πειραματικά αποδεδειγμένη δράση στη διαμόρφωση της αντίληψης του άλγους μέσω φυσιολογικών οδών (τροποποιητικό του πόνου). Μερικές πλευρές της παραδοσιακής κινέζικης ιατρικής μπορεί να αγνοηθούν, όμως το κομμάτι ακείνο που αποδεικνύεται χρήσιμο πρέπει να αναγνωριστεί. Ο Δυτικός πολιτισμός στο σύνολό του έχει ήδη αποδεχθεί την εφαρμογή παραδοσιακών μεθόδων ιατρικής. Αντίθετα, ο ιατρικός κόσμος δυσκολεύεται να κάνει το πρώτο βήμα, οχυρωμένος πίσω από έναν κακώς εννοούμενο "επιστημονικό σκεπτικισμό"

Μιλτιάδης Καράβης

Ιατρός Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης Γεν. Γραμματέας Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Βελονισμού ΑΠΟ http://www.mediacus.gr/belonismos/oria.asp?id=2

ΠΩΣ ΛΟΠΟΝ,γραφει ΨΕΥΔΩΣ ο π.Αρσενιος,αποφαινομενος ως αλλος Πάπας της ιατρικής:¨Θα πρέπει πάντως να πούμε εξ αρχής ότι και από επιστημονικής-ιατρικής πλευράς οι εναλλακτικές θεραπείες δεν γίνονται αποδεκτές.¨;

avatar

ο Μιλτιαδης Καραβης ζητα πιο εξειδικευμενη νομοθεσια για τον βελονισμο ώστε να μην ασκειται από κανεναν αλλον παρα μονο απο γιατρους,επειδη υπαρχει σχετικο νομικο κενο.

αναλογα εχει ζητησει και Ελληνικη Εταιρεια Ομοιοπαθητικης Ιατρικης.

ο π.Αρσενιος ελπιζω πως απλως αγνοει τα γεγονοτα και οχι ότι ΨΕΥΔΕΤΑΙ συνειδητα.Παντως σε καθε περιπτωση ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ τους ακροατες και τους αναγνωστες του.

οποιος θελει ας ανοιξει την ιστοσελιδα του Παγκοσμιου Οργανισμου Υγειας για να δει πως ο βελονισμος συνιστάται για μια σειρα απο παθησεις.

ο Βελονισμος διδασκοταν μεχρι και στην αθειστικη Σοβιετικη Ενωση στην οποια δεν υπηρχε ουτε ιχνος μεταφυσικης αναζητησης,απλα γιατι ειναι πολυ αποτελεσματικος.

αρκετα πια με τις φοβιες και το ιεροεξεταστικο κυνηγι μαγισσων!!!

avatar

παραθετω αρθρο που δημοσιευθηκε στο δελτιο ενημερωσης των γιατρων που αποστελει ο Ιατρικος Συλλογος Αθηνων,για να φανει πως και περι της Ομοιοπαθητικής ο π.Αρσενιος ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ (λόγω αγνοίας ελπίζουμε)

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (Α.Ι.Κ) ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ; ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΑΠΑΜΕΘΟΘΙΟΥ ΙΑΤΡΟΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. Ι.Σ.Α. «Αν η Ομοιοπαθητική είναι μία χίμαιρα ή μία ανάξια μέθοδος θα καταρρεύσει από μόνη της. Αν όμως αντιπροσωπεύει μία πρόοδο θα διαδοθεί ό,τι κι αν κάνουμε να τη σταματήσουμε...» F. Guizot: Υπουργός Υγιεινής της Γαλλίας στα τέλη του 19ου αιώνα, απαντώντας στους Ακαδημαϊκούς που του ζητούσαν να απαγορεύσει την άσκηση της Ομοιοπαθητικής. Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ, η αυτόνομη και ανεξάρτητη από κομματικούς μηχανισμούς συνδικαλιστική παράταξη, κατάφερε από την πρώτη της κάθοδο στις εκλογές να εκλέξει ένα μέλος στο ΔΣ του ΙΣΑ. Με την εναλλαγή των εκπροσώπων της στο ΔΣ (βάσει του δημοκρατικού καταστατικού της), επιχειρεί και θα συνεχίσει να επιχειρεί την πλουραλιστική έκφραση των συνιστωσών της. Βασικός της στόχος είναι η προώθηση των δίκαιων αιτημάτων των ιατρών και ιδίως των νέων που αντιμετωπίζουν και τα περισσότερα προβλήματα και αποτελούν τον πιο «εύκολο» στόχο. Χρειάζεται επαγρύπνηση και ετοιμότητα για δράση γιατί, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και τις προθέσεις του Υπουργείου, ετοιμάζεται νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια περίθαλψη πολύ χειρότερο του περιβόητου Π.Δ. 84/2001 που οδήγησε σε αδιέξοδο πολλούς νέους ιατρούς με τα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται την ασάφεια του. Πρόθεση είναι να μπορούν χωρίς κανένα περιορισμό άσχετοι με το θέμα επιχειρηματίες να δημιουργούν ιατρικές εταιρείες και να απαγορευτεί η λειτουργία ιδιωτικών ιατρείων σε περιοχές αμιγούς κατοικίας ώστε να θυσιαστούν οι νέοι, αρχικά και με τη μέθοδο της σαλαμοποίησης, ιατροί στα συμφέροντα των μεγάλων ομίλων στο χώρο της οικοδομής και της υγείας. Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ έδωσε φωνή στους νέους ιατρούς αλλά και στους εναλλακτικούς (φυτοθεραπευτές και ομοιοπαθητικούς) και συντέλεσε στην ανατροπή της αρνητικής για την ομοιοπαθητική απόφασης προηγούμενου ΔΣ. Η απόφαση αυτή δημιούργησε θέμα¨αξιοπιστίας» σε πολλά μέλη του ΙΣΑ και τελικά στον ίδιο τον ΙΣΑ που φαινόταν να εθελοτυφλεί για κάτι που αφορά τη Δημόσια Υγεία. Γιατί άλλο είναι να συμφωνείς ή να διαφωνείς με μία θεραπευτική μέθοδο αναγνωρισμένη από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και πολλά κράτη της ΕΕ και όλου του κόσμου και τελείως διαφορετικό να αφήνεις την εφαρμογή της σε μη ιατρούς, δηλαδή να στέλνεις ασθενείς στα χέρια ανθρώπων χωρίς ιατρική εκπαίδευση που παριστάνουν τους ιατρούς!! Μπορεί, βέβαια, να βολεύει κάποιους αυτή η κατάσταση γιατί, όπως είναι αναμενόμενο, οδηγεί σε εκφυλισμό της συγκεκριμένης θεραπευτικής. Είναι απαράδεκτο όμως να γίνεται αυτόστην πλάτη ασθενών και σε βάρος της Δημόσιας Υγείας.

Ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης αντιλαμβανόμενος τη σοβαρότητα του θέματος προέβη στην εξής ανακοίνωση τον Απρίλιο του 2006: «Σας έχουμε πολλές φορές ενημερώσει ότι ο βελονισμός και η Ομοιοπαθητική θεωρούνται από το κράτος ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και πρέπει να γίνονται ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΙΑΤΡΟΥΣ (στη δικαιοδοσία του Ι.Σ.Θ. από μέλη του μόνον) και βέβαια εφόσον έχουν κάνει εκπαίδευση για αυτό και το αποδεικνύουν. ΚΑΘΕ ΜΗ ΙΑΤΡΟΣ ΘΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ». Η παρουσία στο ΔΣ ιατρών που εφαρμόζουν την ομοιοπαθητική είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία επιτροπής για την ομοιοπαθητική από τον ΙΣΑ που δεν κατέληξε σε κάποιο πόρισμα για ευνόητους και άλλους λόγους. Με αφορμή τη δημοσίευση του ΦΕΚ για το μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Ομοιοπαθητική από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου άνοιξε και πάλι το θέμα της προαναφερθείσας θεραπευτικής στις συνεδριάσεις του ΙΣΑ όπου αναιρέθηκε η αρνητική απόφαση για την Ομοιοπαθητική προηγούμενου ΔΣ και ζητήθηκε να ανοίξει ο διάλογος με όλους τους φορείς με αντικείμενο τη διευθέτηση του θέματος της αναγνώρισης της ως επίσημης ειδικότητας στην Ελλάδα. Για να ανοίξει όμως ο διάλογος, πρέπει όλες οι πλευρές να είναι όσο το δυνατό πιο πολύ ενημερωμένες για αυτή τη θεραπευτική. Δυστυχώς, ακόμα και στην πλειοψηφία των μελών του ΔΣ (που καλούνται να πάρουν αποφάσεις) υπάρχει εάγνοια όχι μόνο για το τι είναι Ομοιοπαθητική αλλά και για το τι ισχύει στην Ευρωπαϊκή ενωση και παγκοσμίως. Θέλοντας να συνεισφέρουμε σε μία πρώτη και πολύ συνοπτική ενημέρωση του ιατρικού κόσμου θα αναφερθούμε σε γενικά θέματα αυτής της θεραπευτικής μεθόδου.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

Οι ρίζες της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής μπορούν να ανιχνευτούν στην Ελληνική Αρχαιότητα, αλλά συγκροτήθηκε σε Ιατρικό Σύστημα με νόμους και αρχές πριν 200 χρόνια από τον Γερμανό Καθηγητή Ιατρικής Χημείας Σαμουήλ Χάνεμαν ο οποίος εισήγαγε στη Θεραπευτική το Νόμο των Ομοίων. «Τα Όμοια τοις Ομοίοις εισίν ιάματα» είναι ο θεμελιώδης λίθος της Ομοιοπαθητικής που πρώτος διατύπωσε ο Ιπποκράτης. Σύμφωνα με την Ομοιοπαθητική, κάθε σύμπτωμα ή σύνολο συμπτωμάτων δεν είναι αυτή η ίδια η ασθένεια, αλλά το αποτέλεσμα της βιολογικής κινητοποίησης που αποσκοπεί στη διατήρηση της ισορροπίας του οργανισμού (ομοιόσταση). Τα συμπτώματα, αποτελούν έτσι την δυναμική έκφραση των αμυντικών μηχανισμών του ανθρώπινου οργανισμού. Στις ασθένειες, οξείες ή χρόνιες, μετά την επίδραση των νοσογόνων παραγόντων, διαταράσσεται η δυναμική ισορροπία του οργανισμού, με άμεση συνέπεια την έκφραση συμπτωμάτων στο σωματικό και στο ψυχικό - διανοητικό επίπεδο. Η Ομοιοπαθητική αντιμετωπίζει κάθε οργανισμό εξατομικευμένα λαμβάνοντας δηλαδή υπ’ όψιν όλες τις βιολογικές και ψυχοδιανοητικές ιδιαιτερότητες και κληρονομικές επιβαρύνσεις, θεραπευτικά δε παρεμβαίνει με τρόπο ολιστικό-συνολικό, και όχι επιμερισμένο σε κάποιο συγκεκριμένο όργανο ή σύστημα οργάνων επιχειρώντας να θεραπεύσει τις βαθύτερες αιτίες που επέφεραν την εξασθένιση στον οργανισμό, ανεπάρκεια στην αποτελεσματικότητα του αμυντικού μηχανισμού και εμφάνιση νοσηρών καταστάσεων, το πράττει δε, με φυσικό, σύντομο, ασφαλή και μόνιμο τρόπο.

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην Ομοιοπαθητική είναι περίπου 3.000. Το μεγάλο ποσοστό τους (80-85%) είναι φυτικής προέλευσης και η πρώτη ύλη για την παρασκευή τους είναι το βάμμα (δηλαδή το αλκοολούχο εκχύλισμα) των βοτάνων από τα οποία προέρχονται. Το υπόλοιπο 15% των ομοιοπαθητικών φαρμάκων είναι χημικής, ανόργανης ή ζωικής προέλευσης και η πρώτη ύλη για την παρασκευή τους απαιτείται να είναι πολύ μεγάλης καθαρότητας.

Η νομοθεσία, οι κανόνες GMP (good manufacture practice) και η ομοιοπαθητική φαρμακοποιία καθοδηγούν με ακρίβεια στην οργάνωση του ομοιοπαθητικού εργαστηρίου και στις διαδικασίες παρασκευής και ελέγχου του ομοιοπαθητικού φαρμάκου. Η διάθεση και η κυκλοφορία των ομοιοπαθητικών φαρμάκων στην Ελλάδα διέπεται από την κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22ας Σεπτεμβρίου 1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας από 1/1/1994 που ακολούθησε, με θέσπιση νομοθετικών διατάξεων για τα ομοιοπαθητικά φαρμακευτικά προϊόντα. Ορίζονται όλες οι συνθήκες για την παραγωγή των ομοιοπαθητικών φαρμάκων, ανάλογες με της υπόλοιπης φαρμακευτικής βιομηχανίας, τον έλεγχο αυτών και την κυκλοφορία τους. Ανάλογες διατάξεις ισχύουν και σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της νωσης. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα περιλαμβάνονται στη Γαλλική και Γερμανική Φαρμακοποιία. Η υπό διαμόρφωση Ευρωπαϊκή Φαρμακοποιία, που σκοπό έχει την σύνθεση, συμπλήρωση και στη συνέχεια αντικατάσταση όλων των φαρμακοποιιών των χωρών μελών, έχει ήδη δημοσιεύσει μεταξύ των άλλων 60 μονογραφίες που αφορούν αποκλειστικά ομοιοπαθητικά φάρμακα.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Η Ευρωπαϊκή νωση δεν έχει «κλείσει τα μάτια της» στη ραγδαία τα τελευταία χρόνια ανάπτυξη και εξάπλωση της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής. Ειδικότερα: Α. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμα του στις 29/5/1997 ζητά μεταξύ των άλλων, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: να εγκαινιάσει διαδικασία αναγνώρισης της ομοιοπαθητικής ιατρικής και, προς το σκοπό αυτό, να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την ενθάρρυνση της σύστασης κατάλληλων επιτροπών, να εκπονήσει ενδελεχή μελέτη σχετικά με τον αβλαβή χαρακτήρα, την αποτελεσματικότητα, το πεδίο εφαρμογής και το συμπληρωματικό ή εναλλακτικό χαρακτήρα κάθε κλάδου μη συμβατικής ιατρικής και να εξασφαλισθεί η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών των ασκούντων τη μη συμβατική ιατρική. Β. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αναφορά της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που παρουσιάστηκε στις 14/7/1997 τονίζει ότι: κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30-40 ετών, η Ομοιοπαθητική έχει ευνοηθεί από την αυξανόμενη ζήτηση εκ μέρους των ιατρών και του κοινού στην πλειοψηφία των Ευρωπαϊκών χωρών και ότι οι τρεις στους τέσσερις Ευρωπαίους γνωρίζουν την Ομοιοπαθητική και από αυτούς, το 29% τη χρησιμοποιούν στην φροντίδα της υγείας τους. Γ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εκδώσει δύο ντιρεκτίβες σε σχέση με τη διάθεση και κυκλοφορία των ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Δ. Το Συμβούλιο της Ευρώπης σε ψήφισμα του (Doc. 8435, 11/6/1999) για τη μη συμβατική ιατρική μεταξύ των άλλων καλεί τα κράτη μέλη του καθώς και τους ιατρικούς συλλόγους να ενισχύσουν την επίσημη αναγνώριση της ομοιοπαθητικής ιατρικής καθώς και να ενθαρρύνουν την εισαγωγή της σε νοσοκομεία. Ενώ σε άλλο σημείο τονίζει ότι «κατάλληλα μαθήματα πρέπει να υπάρχουν στα Πανεπιστήμια ώστε να εκπαιδεύονται ανάλογα οι ιατροί σε κλάδους της μη συμβατικής ιατρικής».

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ Ο επίσημα αναγνωρισμένος επιστημονικός, εκπαιδευτικός και συνδικαλιστικός φορέας στη χώρα μας είναι η Ελληνική Εταιρεία Ομοιοπαθητικής Ιατρικής (ΕΕΟΙ) που ιδρύθηκε το 1971. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 400 μέλη της Εταιρείας (η οποία έχει μόνο ιατρούς) που εξασκούν την ομοιοπαθητική στα ιατρεία τους. Από τη μόνη (δυστυχώς) διαθέσιμη έρευνα που διενεργήθηκε προ δεκαετίας από το Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός προέκυψε ότι ποσοστό μεγαλύτερο του 10% των κατοίκων του Λεκανοπεδίου έχει κάνει τουλάχιστον μία επίσκεψη σε ιατρό ομοιοπαθητικό. Να σημειωθεί ότι προ 10ετίας η ΕΕΟΙ είχε τα μισά μέλη από αυτά που έχει τώρα. Στο τμήμα της Φαρμακογνωσίας της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών διδάσκεται το μάθημα της Ομοιοπαθητικής Φαρμακοτεχνίας. Κορύφωση μέχρι τώρα της εκπαιδευτικής αναγνώρισης της Ομοιοπαθητικής αποτελεί η δημοσίευση στο ΦΕΚ 1912 / τεύχος Β / 29-12-2006 της έγκρισης προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών (Π.Μ.Σ) στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου «για ιατρούς και οδοντιάτρους», διαρκείας 2 ετών, με τίτλο «Ολιστικά Εναλλακτικά Θεραπευτικά Συστήματα - Κλασική Ομοιοπαθητική». Αυτό το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών θα διεξαχθεί σε συνεργασία με τη Διεθνή Ακαδημία Κλασικής Ομοιοπαθητικής Ιατρικής και θα βασισθεί στη θεωρία του δασκάλου Γιώργου Βυθούλκα (βραβείο Right Liverpool Award από το Σουηδικό Κοινοβούλιο, γνωστό ως Εναλλακτικό βραβείο Νόμπελ). Αντικείμενο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών είναι η δημιουργία, ολοκλήρωση και μετάδοση θεωρητικής και εφαρμοσμένης γνώσης στο διεπιστημονικό πεδίο των ολιστικών εναλλακτικών θεραπευτικών συστημάτων και ειδικότερα στον χώρο της Κλασικής Ομοιοπαθητικής καθώς και ο καθορισμός του ρόλου της στο χώρο της υγείας. Βασικά στοιχεία του επιστημονικού αντικειμένου του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών είναι η ολιστική θεώρηση και κατ' επέκταση η διεπιστημονικότητα. Συμπεριλαμβάνονται γνωστικές περιοχές όπως της Συστημικής Θεωρίας / Συστημικής Σκέψης, η Θεωρία των Πολύπλοκων Συστημάτων, Βιοσυστήματα, Βιοσημειολογία κτλ. Τα στοιχεία αυτά χαρακτηρίζουν το εύρος του διεπιστημονικού πεδίου στο οποίο πρέπει να βασίζεται ένα ΠΜΣ ολιστικών Εναλλακτικών Θεραπευτικών Συστημάτων όπως η κλασική Ομοιοπαθητική και υποδεικνύουν την ανάγκη δημιουργίας του μέσα σε ένα καθαρά διεπιστημονικό χώρο ο οποίος διέπεται από τα παραπάνω γνωστικά αντικείμενα και του οποίου ο πυρήνας είναι η Ολιστικότητα της Συστημικής Προσέγγισης. Θέση της ΑΙΚ και της ΕΕΟΙ είναι ότι τα ΠΜΣ που έχουν ιατρικό γνωστικό αντικείμενο πρέπει να απευθύνονται μόνο σε ιατρούς (όπως το ανώτερο). Το συγκεκριμένο ΠΜΣ (και όλα τα ΠΜΣ που έχουν ιατρικό γνωστικό αντικείμενο) αποτελεί τίτλο γνώσης και δεν μπορεί να νοηθεί ως ειδικότητα. Είναι προφανές σε όποιον έχει εντρυφήσει στην Ομοιοπαθητική ότι η αναγνώριση της ως ιατρική ειδικότητα ή υποειδικότητα θα προϋπέθετε τουλάχιστον 4 χρόνια εξειδίκευσης μετά την εξαετή προπτυχιακή εκπαίδευση. Το ΠΜΣ αποτελεί το πρώτο βήμα για την οργάνωση της γνώσης στον χώρο της Κλασικής Ομοιοπαθητικής σε Ακαδημαϊκό επίπεδο στην Ελλάδα σύμφωνα με τις προδιαγραφές και τις οδηγίες της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και της Ευρωπαϊκής νωσης, για τη θεσμοθέτηση του γνωστικού περιεχομένου της Κλασικής Ομοιοπαθητικής και των εφαρμογών της και για την καλύτερη μετεκπαίδευση των ιατρών σε αυτό το γνωστικό αντικείμενο σε διεθνές επίπεδο και σε συνεργασία με Ανώτατα Ιδρύματα της Ελλάδας και του Εξωτερικού. Παρότι δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη στην πατρίδα μας (κάτι τουλάχιστον επικίνδυνο εφόσον αφορά τη δημόσια υγεία), ιατροί από πολλές χώρες του κόσμου (στις περισσότερες των οποίων έχει αναγνωριστεί) εμπιστεύονται τον παγκόσμια αναγνωρισμένο δάσκαλο Γ. Βυθούλκα και εκπαιδεύονται στη Διεθνή Ακαδημία Κλασικής Ομοιοπαθητικής στην Αλόννησο. Ιατρεία ομοιοπαθητικής λειτουργούν στα πλαίσια την Δημοτικών Ιατρείων Ρέντη και Κορυδαλλού και στο Ιατρείο Κεφαλαλγίας της Νευρολογικής Κλινικής του ΓΚ Νοσοκομείου «Γεννηματά». Η ΕΕΟΙ είναι έτοιμη να προσφέρει όλη την εμπειρία και την τεχνογνωσία από την 35ετή εκπαίδευση που παρέχει (ακολουθώντας τα πρότυπα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Ομοιοπαθητική Ιατρική) στη διάθεση των Ιατρικών Σχολών για να δημιουργηθεί, αρχικά τουλάχιστον, κατ’ επιλογήν μάθημα στις έδρες της Φαρμακολογίας ή της Θεραπευτικής στα πλαίσια της προπτυχιακής ιατρικής εκπαίδευσης ή πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών με θέμα την ομοιοπαθητική. Η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Η ECH (Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Ομοιοπαθητική Ιατρική) περιλαμβάνει στους κόλπους της 43 Ιατρικές εταιρείες από 25 χώρες και η LMHI είναι ο παγκόσμιος σύλλογος των ιατρών ομοιοπαθητικής. Η Ομοιοπαθητική έχει αναγνωριστεί επισήμως ως εναλλακτικό ιατρικό σύστημα ή ιατρική ειδικότητα σε χώρες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής (Βραζιλία, Κολομβία, Ισημερινός, Κόστα Ρίκα, Κούβα, Μεξικό, Χιλή), της Ασίας (Ινδία, Πακιστάν, Σρι Λάνκα) και της Ευρώπης: Μ. Βρετανία όπου έχει αναγνωριστεί ως εξειδίκευση της Γεν. Ιατρικής από το 1950 και υπάρχουν πέντε ομοιοπαθητικά γενικά νοσοκομεία ενταγμένα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, Ρουμανία-1981, Γεωργία-1990, Ρωσία-1995, Ουγγαρία-1997, Βέλγιο (ως πρόσθετη εξειδίκευση σε κάθε ειδικότητα) και Λιθουανία-1999, Πορτογαλία-2003, Βουλγαρία-2005. Το Βασιλικό Ομοιοπαθητικό Νοσοκομείο του Λονδίνου που έχει συμπληρώσει 157 χρόνια ζωής εντάχθηκε στα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία του London University College. Επίσης ο διευθυντής του Dr. Peter Fisher ορίστηκε επίσημα ιατρός της Βασιλικής Οικογένειας. Παράλληλα τα τελευταία χρόνια εισέρχεται σε όλο και περισσότερα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα. Υπάρχει θέση λέκτορα Ομοιοπαθητικής στο Παν. του Liverpoolκαι στο αντίστοιχο της Wern (Ελβετία) έδρα εναλλακτικής ιατρικής συμπεριλαμβανομένης της Ομοιοπαθητικής. Σε όλα τα Πανεπιστήμια της Γερμανίας και της Μ. Βρετανίας οι φοιτητές της Ιατρικής εξοικειώνονται με τις αρχές της Ομοιοπαθητικής, επίκειται η εισαγωγή του μαθήματος σε όλα τα Παν. του Βελγίου (ήδη διδάσκεται στο μεγαλύτερο της χώρας, το U.C.L) και το έχει προτείνει ο Ιατρικός Σύλλογος της Γαλλίας για τα Πανεπιστήμια της. Σε αντίστοιχα της Αυστρίας, του Βελγίου, της Ισπανίας και της Ολλανδίας διδάσκεται ως μάθημα επιλογής. Αρκετά Παν. της Γαλλίας (9), της Ισπανίας (5) και της Πολωνίας παρέχουν στους αποφοίτους των Ιατρικών Σχολών μετεκπαίδευση στην Ομοιοπαθητική, που οδηγεί στην απόκτηση πανεπιστημιακού διπλώματος. Στις Αυστρία και Γερμανία, οι επίσημοι ιατρικοί σύλλογοι απονέμουν κατόπιν εξετάσεων τον τίτλο του Ομοιοπαθητικού Ιατρού. Στην Ελβετία έχει αναγνωριστεί με τη συνεργασία του Ελβετικού Ιατρικού Συλλόγου (FMH) ως υποειδικότητα της Παθολογίας, της Παιδιατρικής και της Γενικής Ιατρικής. Σε Γαλλία, Ιταλία, Λιθουανία, Σερβία- Μαυροβούνιο οι αντίστοιχοι ιατρικοί σύλλογοι την έχουν αναγνωρίσει ως ιατρική θεραπευτική μέθοδο. Σε Αυστρία (7), Ισπανία (2), Γαλλία (2), Γερμανία (5) και Ιταλία (όπου έχει αναγνωριστεί ως ιατρική πράξη δηλ. ότι πρέπει να ασκείται μόνο από ιατρούς) λειτουργούν ομοιοπαθητικά εξωτερικά ιατρεία σε γενικά νοσοκομεία. Τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία Βελγίου, Γαλλίας, Γερμανίας και Λουξεμβούργου καλύπτουν τις δαπάνες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα ενώ ιδιωτικές ασφαλιστικές σε Αυστρία, Γερμανία και Ολλανδία καλύπτουν και την αμοιβή του ιατρού. Σε πρόσφατη έρευνα της Ευρ. νωσης καταμετρήθηκαν 100 εκ. επισκέψεις σε ένα χρόνο σε ομοιοπαθητικούς στην Ευρώπη ενώ στις ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν ετησίως 630 εκ επισκέψεις ασθενών σε εναλλακτικούς ιατρούς (JAMA, 1998). Το Εθνικό Κέντρο για τη Συμπληρωματική και Εναλλακτική Ιατρική των ΗΠΑ (NCCAM) που ανήκει στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ, χρηματοδοτείται με το ποσόν των 120 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Οι πολιτείες Νεβάδα, Αριζόνα και Κονέκτικατ χορηγούν άδεια ασκήσεως της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής. Σε έκθεση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) το 2005 αναφέρεται ότι η δράση της ομοιοπαθητικής δεν εξηγείται με το φαινόμενο Placebo και συστήνει την περαιτέρω διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της στα χρόνια νοσήματα. Το επιστημονικό υπόβαθρο της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής γίνεται όλο και πιο συχνά θέμα διαλέξεων σε συνέδρια, στρογγυλές τράπεζες, αναλύσεις σε έγκυρα ιατρικά περιοδικά, αλλά και καθημερινών συζητήσεων σε επίπεδο ανταλλαγής επιστημονικών απόψεων ανάμεσα σε ιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων και ασθενείς. Μέχρι σήμερα πάνω από 300 κλινικές μελέτες για την Ομοιοπαθητική Ιατρική έχουν δημοσιευτεί σε έγκυρα ιατρικά περιοδικά, ενώ παράλληλα περίπου 3500 αναφορές υπάρχουν στην Ιατρική βιβλιοθήκη PudMed. Το γεγονός ότι περιοδικά όπως το The Lancet και το British Medical Journal έχουν δημοσιεύσει θετικά άρθρα για την Ομοιοπαθητική Ιατρική, αντανακλά τον ορθό επιστημονικό προβληματισμό για ένα θεραπευτικό σύστημα που πληροί σαφώς τους όρους ένταξης στην παγκόσμια ιατρική βιβλιογραφία. Η εισαγωγή της Ομοιοπαθητικής στην Ιατρική βιβλιογραφία βρίσκεται σε μετεφηβική ηλικία. Εκτός από τις λίγες μεταπολεμικές έγκυρες μελέτες που προηγήθηκαν, μόλις το 1986 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The Lancet η πρώτη έγκυρη διπλή τυφλή κλινική μελέτη σύγκρισης της δράσης της Ομοιοπαθητικής θεραπείας με εικονικό φάρμακο-placebo και αφορούσε τις αλλεργικές εκδηλώσεις του αναπνευστικού. Τα επόμενα χρόνια δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα ιατρικά περιοδικά αρκετές μελέτες και μετά-αναλύσεις που ISA neo Teuxos kalokairi 2007_FINAL KEIMENA 23.qxp 25/9/2007 4:08 ΅΅ Page 37 Page 21 Α Ρ Θ Ρ Α Π Α Ρ Α Τ Α Ξ Ε & Ν Ενημέρωση τεύχος 197 38 απέδιδαν στην Ομοιοπαθητική σαφώς θετικά αποτελέσματα. Βασικός λόγος που δικαιολογεί τον σχετικά μικρό αριθμό μελετών είναι οι ιδιαιτερότητες της Κλασικής Ομοιοπαθητικής Ιατρικής που περιλαμβάνει την εξαιρετική εξατομίκευση της θεραπείας ανάλογα με τη συμπτωματολογία του ασθενούς, ακόμα και ανάμεσα σε ασθενείς με την ίδια νόσο. Στην συνήθη μεθοδολογία της ιατρικής έρευνας γίνεται η σύγκριση της δράσης ενός θεραπευτικού σχήματος με την αντίστοιχη δράση ενός άλλου ή του εικονικού φαρμάκου σε ομάδες ασθενών που έχουν μία συγκεκριμένη νόσο. Συνήθως τα μετρήσιμα αποτελέσματα είναι, είτε ή μείωση των συμπτωμάτων, είτε η αλλαγή κάποιας εργαστηριακής παραμέτρου. Στην Ομοιοπαθητική Ιατρική η θεραπεία είναι εξατομικευμένη σε μεγάλο βαθμό. Τα αρτιότερα κλινικά αποτελέσματα ακολουθούν την χορήγηση ενός ομοιοπαθητικού φαρμακευτικού σκευάσματος, προσεκτικά επιλεγμένου, ανάμεσα σε τουλάχιστον τρεις χιλιάδες άλλα. Το «όμοιο» φάρμακο επιλέγεται με βάση την συμπτωματολογία και σημειολογία του ασθενούς σε σωματικό και ψυχοδιανοητικό επίπεδο και όχι μόνο με βάση τη νόσο. να απλό παράδειγμα: Για την θεραπεία είκοσι ασθενών με ημικρανία μπορεί να χρειαστούν από δώδεκα έως και είκοσι διαφορετικά φάρμακα, ένα για τον κάθε ασθενή, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των συμπτωμάτων του. Μία άλλη παράμετρος που είναι σημαντική στην Ομοιοπαθητική Ιατρική είναι η ολιστικότητα της θεραπείας και ο νόμος της κατεύθυνσης της θεραπείας. Ο ασθενής βιώνει μία αρχική θεραπευτική επιδείνωση, των σωματικών του συμπτωμάτων. Αυτή συχνά, είναι και η ασφαλιστική δικλείδα της θεραπείας που μόλις άρχισε και η οποία ξεκινά θεραπεύοντας πρώτα τα συμπτώματα του ασθενούς σε διανοητικό και συναισθηματικό επίπεδο. Είναι ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι αυτή η δράση είναι αντίστροφη από την καταγεγραμμένη δράση του placebo, αφού σε αυτήν δεν υπάρχει αρχική επιδείνωση που να ακολουθείται από μακροχρόνια θεραπεία, αλλά αρχική βελτίωση που ακολουθείται από σύντομη υποτροπή. Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι ο σχεδιασμός ιατρικών μελετών που να αναδεικνύουν την αληθή θεραπευτική δράση των Ομοιοπαθητικών φαρμάκων είναι δύσκολος, αλλά εφικτός με τις απαραίτητες τροποποιήσεις στα ιατρικά πρωτόκολλα που αφορούν την Ομοιοπαθητική. Είναι επιτακτική πλέον η ανάγκη διεξαγωγής αυστηρών κλινικών μελετών στις οποίες να τηρούνται τόσο η μεθοδολογία της έρευνας της Ιατρικής επιστήμης, όσο και η νομολογία της Ομοιοπαθητικής θεραπευτικής. Βιβλιογραφία κλινικών μελετών, μετα-αναλύσεών τους και μελετών βασικής έρευνας είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου. Κάποιοι βιάστηκαν να μιλήσουν για οικονομικά συμφέροντα στην εξάπλωση της Ομοιοπαθητικής, αγνοώντας πως το κόστος της θεραπείας στην ομοιοπαθητική είναι πολύ μικρότερο των χημικών φαρμάκων. Κάποιοι άλλοι εθελοτυφλούν μιλώντας για φαινόμενα placebo όταν τα καλύτερα αποτελέσματα της Ομοιοπαθητικής παρατηρούνται σε βρέφη και νήπια. Κάποιοι κολάζουν την Ομοιοπαθητική για τις λίγες εργασίες που έχουν δημοσιευθεί, αγνοώντας ότι οι περισσότερες στην Ακαδημαϊκή Ιατρική χρηματοδοτούνται από γίγαντες όπως είναι οι πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες (άλλο μεγάλο θέμα είναι προς τα πού κατευθύνουν συνολικά την Ιατρική) και ότι ακόμα και στη Μ. Βρετανία λιγότερο από το 1% των δημόσιων δαπανών για την έρευνα στην υγεία έχουν κατάληξη την ομοιοπαθητική. Κάποιοι την απορρίπτουν εκ προοιμίου λόγω μη εξακρίβωσης, εισέτι, του μηχανισμού δράσης της, παραβλέποντας π.χ. ότι το πραγματικά θαυματουργό σαλικυλικό οξύ συνταγογραφόταν επιτυχώς για δεκαετίες πριν αποκαλυφθεί ο τρόπος δράσης του. Κάποιοι, τέλος, ξεχνούν ότι όλοι ιατροί είμαστε και ενδιαφερόμαστε για το καλό του ασθενή. Άλλωστε η εξάσκηση της Ομοιοπαθητικής δεν προσφέρεται για πλουτισμό όπως συμβαίνει με άλλες ειδικότητες. Πιστεύουμε ότι θα έχουμε τη δυνατότητα να επανέλθουμε στο μεγάλο αυτό θέμα ώστε να ενημερωθούν πληρέστερα οι συνάδελφοι που δε γνωρίζουν την Ομοιοπαθητική και ενδιαφέρονται για τη σωστή και χωρίς προκατάληψη αντιμετώπιση αυτής της θεραπευτικής μεθόδου. ως τότε η ΕΕΟΙ σάς προσκαλεί στο 14° Πανελλήνιο Συνέδριο Ομοιοπαθητικής Ιατρικής που διοργανώνει στο Ίδρυμα Ευγενίδου (Πλανητάριο) στις 30/11- 2/12/2007. ISA neo Teuxos kalokairi 2007_FINAL KEIMENA 23.qxp 25/9/2007 4:08 ΅΅ Page 38

avatar

Παρακαλώ θα ήθελα μια ενημέρωση από τον σύλοογό σας για τον γνωστό γιατρό Ιωάννη Παπαγιαννόπουλο που έχει γράψει το βιβλίο Παραβάσεις και Νηστειοθεραπεία. Ανήκει κι αυτός στις ομάδες ενναλλακτικης θεραπείας γιατί η δίαιτα που προτείνει είναι αρκετά ακραία ειδικά όσον αφορά το νερό (προτείνει ξηρασία). Με σεβασμό, Σόνια Δημητρίου

micharhangel

Καλησπέρα Σόνια και ευχαριστώ για το μήνυμα.Απο όσο γνωρίζω είναι ιατρός παθολόγος, ομότιμος καθηγητής του παν/μίου Ιωαννίνων.Δεν έχει δε απο όσο διάβασα το συγκεκριμένο βιβλίο άμμεση σχέση με εναλλακτικές θεραπείες,ούτε μπλέκει εμφανώς διάφορες "δυνάμεις" κλπ,απλως προτείνει κάποια μέθοδο αδυνατίσματος όπως πάρα πολλές άλλες που κυκλοφορούν.

Δεν μπορώ όμως και να πώ οτι δεν υπάρχουν και κάποια "περίεργα" σημεία,που παραπέμπουν κάπως στην ομοιοπαθητική...Εγώ προσωπικά θα ήμουνα επιφυλακτικός.

Το σχόλιο σας

Αποστολή ως ανώνυμος - ή -

XHTML: Μπορείτε να χρησιμοποιείσετε τα tags: <a href= title=> <abbr title=> <acronym title=> <b> <blockquote cite=> <code> <em> <i> <strike> <strong>


Thessaloniki Blogs


MusicPlaylistRingtones
Create a MySpace Music Playlist at MixPod.com